![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF-JC2v5EARKWDatEkbNcG1JIQFPV8-YPwoJVsykkgt5bVBz1z9bBJwXlIZdkGcowCNo5l8VkeMvcK5fv1gMokXTi5QXHY4Nhv3z4hu48z8J2ph8ouXWqjqJUha0_Cz6OTSnMeeNy6b053q21r470V2vWSFZp8iKkKoYwB0_M_psHhc2wdstL2/s16000/eleftherotypia.webp)
Στις 21 Ιουλίου 1975 τυπώνεται για πρώτη φορά μία από τις πιο σημαντικές εφημερίδες της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, η «Ελευθεροτυπία».
Ιδρυτής της ήταν ο Χρήστος Τεγόπουλος, ο οποίος είχε την αρχική ιδέα να δημιουργήσει μια εφημερίδα που θα προασπίζει την ελευθερία της έκφρασης και θα λειτουργεί ως ανεξάρτητο μέσο μαζικής ενημέρωσης, όπως και έγινε.
Η εφημερίδα γρήγορα κέρδισε τη φήμη της για την ανεξαρτησία της και την ελευθερία που παρείχε στους δημοσιογράφους της να εκφράζουν τις απόψεις τους χωρίς λογοκρισία. Αυτή η φιλοσοφία ήταν ένα από τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά της, με τον X.K. Τεγόπουλο να αποτελεί ένας από τους λίγους εκδότες που επιτρέπει στους συντάκτες να γράφουν τόσο ελεύθερα, υποστηρίζοντας την πραγματική έννοια της ελευθεροτυπίας.
Ωστόσο, τα οικονομικά προβλήματα άρχισαν να εμφανίζονται σταδιακά λόγω υπερβολικού δανεισμού και κακού μάνατζμεντ. Το 2011, η εφημερίδα βρέθηκε σε σοβαρή κρίση όταν πάγωσαν οι πληρωμές των εργαζομένων και το δάνειο που είχε αιτηθεί από την Alpha Bank δεν εγκρίθηκε. Αυτό οδήγησε σε συνεχόμενες απεργίες και τελικά στην αναστολή της κυκλοφορίας της το Δεκέμβριο του ίδιου έτους.
Παρά την επανέκδοση της το 2013, τα οικονομικά προβλήματα επέστρεψαν και η εφημερίδα έκλεισε οριστικά τον Νοέμβριο του 2014. Η Μάνια Τεγοπούλου, κόρη του Χρήστου Τεγόπουλου, έκανε κάποιες προσπάθειες να διατηρήσει την εφημερίδα ζωντανή αλλά οι οικονομικές δυσκολίες ήταν ανυπέρβλητες και τελικά μπήκε λουκέτο στην Ηλία Ηλιού, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής για την ιστορική αυτή εφημερίδα.
Τον Μάρτιο του 2024, τα περιουσιακά στοιχεία της «Ελευθεροτυπίας» αγοράστηκαν από τον Βαγγέλη Μαρινάκη μέσω της Alter Ego Media έναντι 8,1 εκατ. ευρώ.
Η «Ελευθεροτυπία» άφησε το στίγμα της στην ελληνική δημοσιογραφία, όχι μόνο για την ελευθερία έκφρασης που παρείχε στους δημοσιογράφους της, αλλά και για την ισχυρή της παρουσία στον αντιπολιτευτικό Τύπο, κάνοντας πάντα επίκαιρη και σημαντική κριτική για την πολιτική ζωή της χώρας.