Ας μην αφήσουμε ποτέ να σβηστούν από τη μνήμη οι ηρωικοί σταθμοί της Ιστορίας μας
κι όταν η νύχτα επιχειρεί να ξανάρθει, εμείς ας βάλουμε φωτιά στις μεγάλες επετείους,
όπως θα ανάβαμε πυρσούς» Βίκτωρ Ουγκό, από γράμμα στον Λουί Μπλανκ (1877)
Το πρωί της 30ης Αυγούστου 1974, οι γνωστοί άγνωστοι οπλοφόροι έστησαν ενέδρα στο Βάσο Λυσσαρίδη, στην καρδιά της Λευκωσίας, κοντά στα Γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος ΕΔΕΚ.
Ο τόπος του μαρτυρίου, ένα περίπτερο κοντά στην Πλατεία Ελευθερίας. Ο δολοφόνος ενέδρευσε για το Βάσο Λυσσαρίδη που βρισκόταν στο αυτοκίνητο μαζί με τον Οργανωτικό Γραμματέα της ΕΔΕΝ Δώρο Λοΐζου και τη σύζυγό του, αλλά ο δολοφόνος αστόχησε.
Ο Βάσος Λυσσαρίδης κι η γυναίκα του Δώρου επέζησαν.
30 Αυγούστου 1974... Στην Κύπρο μας, το μετερίζι του Ελληνισμού και της Πατρίδας... «ἦταν ὅλα σιωπηλά, γιατί τὰ 'σκιαζε ἡ φοβέρα καὶ τὰ πλάκωνε ἡ σκλαβιά...».
Το προδοτικό πραξικόπημα, έργο της αμερικανοκίνητης χούντας των συνταγματαρχών -με αποτέλεσμα την τουρκική εισβολή με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ-, πραγματοποιούσε τους στόχους των προστατών-συμμάχων μας κι οι ορδές του Αττίλα εισβάλλουν ανενόχλητες στην Κύπρο.
Η χούντα είχε καταρρεύσει κι οι λεγόμενοι «συνετοί και ρεαλιστές», όπως κι οι σημερινοί "μεταρρυθμιστές, εκσυγχρονιστές" της κοσμοπολίτικης "αριστεράς" και δεξιάς, γνήσιοι συνεχιστές τους, πρόθυμοι για υποταγή ζητούσαν το συμβιβασμό... να δοθεί «γη και ύδωρ», προβάλλοντας το γνωστό: "Δεν υπάρχει άλλη λύση".
Ορισμένοι, «αδιόρθωτοι, ασυμβίβαστοι, απροσκύνητοι» δεν καταθέτουν τα όπλα του αγώνα της Λευτεριάς.
Κρατούσαν ψηλά το λάβαρο της Αντίστασης και μπροστάρης ήταν ο Βάσος Λυσσαρίδης, ο απροσκύνητος σοσιαλιστής που δεν εξαγοράστηκε ποτέ από το υπερεθνικό κεφάλαιο, από το διευθυντήριο των Βρυξελλών.
Ο τελευταίος σοσιαλιστής ηγέτης στην Ευρώπη που δεν προσκύνησε τους "ισχυρούς"!
Ο Δώρος κείτονταν νεκρός.
Με την απόπειρα δολοφονίας του Βάσου Λυσσαρίδη, ξένοι και ντόπιοι συνωμότες, προσδοκούσαν τον αποκεφαλισμό του αντιστασιακού κινήματος, που θα διευκόλυνε την επιβολή μιας λύσης τουρκοποίησης της Κύπρου, χωρίς την ενοχλητική αντίδραση της αντιστασιακής ηγεσίας.
Οι σφαίρες δεν βρήκαν το στόχο τους, αλλά το εκλεκτό παλικάρι της Κύπρου... ο αγωνιστής ποιητής Δώρος Λοΐζου, έπεφτε νεκρός.
Με τα μαλλιά ριγμένα πίσω, με το ματωμένο πρόσωπο ανάποδα φυτευόταν στο χώμα για να γίνει κήρυκας και σηματοδότης στον αγώνα που θα ακολουθούσε και που ακόμα και σήμερα συνεχίζεται, ώστε να αποτραπούν νέα προδοτικά σχέδια Ανάν, που τα έχουν βαπτίσει στο όνομα του "ρεαλισμού" το ξεπούλημα της Κύπρου μας. Σήμερα το εθνοκτόνο και κομπραδόρικο πολιτικό σύστημα θέλει να μας εμφανίσει ως "λύση" με τα εύηχα επίθετα "διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία" τη διχοτόμηση της Κύπρου μας.
Γέννημα θρέμμα του λαού, διανοούμενος μαζί και αγωνιστής, εραστής της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής ιστορίας, σοσιαλιστής και πάνω απ’ όλα ποιητής.
Ένας «επικίνδυνος ποιητής» για το κατεστημένο, την αδικία, τους αμερικανοτσολιάδες και γερμανοτσολιάδες.
Υ.Γ.: Σήμερα η Κύπρος μας στενάζει κάτω από μια σιωνιστική κλίκα κι όλοι κρύβουν πως το Νησί το είχε υποσχεθεί ο θεός των σατανάδων εβραιοναζί στον εκλεκτό λαό του πριν από 3.000 χρόνια...
Αλήθεια, πόσοι γνωρίζουμε κι αν όχι γιατί δεν γνωρίζουμε πως η Κύπρος ανήκει στο "Βασίλειο του Μεγάλου Ισραήλ";
Ούτε Διζωνική! Ούτε Δικοινοτική! Ούτε Διζωνική! Ούτε Ομοσπονδία!
Αυτή η γη δεν είναι για πούλημα: αυτή η γη ανήκει στο λαό μας.
Κάποιοι είναι νεκροί, κάποιοι είναι ζωντανοί,
αλλά, πολλοί ακόμη δεν έχουν γεννηθεί!
Ο γιατρός έφυγε... με τίμησε όσο κανείς με την αγάπη του, τη φιλία του τη συντροφικότητα και νιώθω περήφανος που θέλησε να προλογίσει το πρώτο μου βιβλίο...
Δύο πρόλογοι του σε βιβλία μου με κάνουν περήφανο που βρέθηκα μαζί του, κοντά του σεμνός μαθητής μπροστά στον μεγάλο Δάσκαλο της Λευτεριάς και της Αντίστασης.
Επειδή η φίμωση κι η λογοκρισία από το 4ο Ράιχ είναι σκληρή κι αμείλικτη, ειδικότερα σήμερα με την εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη και θα εντείνεται καθημερινά... όσοι κι όσες θέλουν, μπορούν ν' ακολουθούν...Για να μην "χαθούμε" θα βρισκόμαστε στο Telegram➦ΕΔΩ