.png)
Kyriakos Berberidis
Ιούλιος του ’19 και ο Μητσοτάκης έχει μόλις κερδίσει τις εκλογές, ξεκινώντας να στελεχώνει την κυβέρνησή του. Ενθουσιασμός, πανηγυρική ατμόσφαιρα, χαμόγελα παντού, αλλά με μια εξαίρεση. Την Όλγα Κεφαλογιάννη, στην οποία σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής, προτάθηκε το υπουργείο Τουρισμού, αλλά λέγεται πως εκείνη απαίτησε κάτι μεγαλύτερο και πιο συγκεκριμένα ένα ενοποιημένο υπερυπουργείο Τουρισμού και Πολιτισμού μαζί. Το αίτημα απερρίφθη μετά πολλών επαίνων και η Όλγα έμεινε έξω από το πρώτο κυβερνητικό σχήμα.
Λίγους μήνες αργότερα θα ακολουθούσε η εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας και άρχισαν να διαρρέουν τα πρώτα ονόματα. Προέδρος ήταν ο Προκόπης Παυλόπουλος που είχε εκλεγεί μετα από πρόταση του Σύριζα, ψηφίστηκε και από τη Νέα Δημοκρατία αλλά με μια εξαίρεση : τον Κυριάκο Μητσοτάκη που καταψήφισε με το αιτιολογικό ότι ο Παυλόπουλος σηματοδοτούσε μια εποχή που όλοι μάλλον ήθελαν να ξεχάσουν. Αυτήν της πενταετίας του Κώστα Καραμανλή. Ήταν λοιπόν αυτονόητο ότι ο Μητσοτάκης δεν θα πρότεινε τον Παυλόπουλο για δεύτερη θητεία. Αυτονόητο όχι όμως για όλους. Η Όλγα ξαναχτύπησε, χαρακτηρίζοντας τον Παυλόπουλο ως έναν παρα πολύ καλό πρόεδρο που η θητεία του άξιζε να ανανεωθεί, μεταξύ άλλων γιατί “η επανεκλογή του θα ήταν ένα μήνυμα εθνικής ενότητας”.
Η παρέμβαση θεωρήθηκε άκομψη πρώτον γιατί έγινε δημοσίως, δεύτερον γιατί περίπτωσή να ξαναπροταθεί ο Παυλόπουλος δεν υπήρχε ούτε μια στο εκατομμύριο και τρίτον γιατί η πρόταση μάλλον δεν ήταν και εντελώς ανιδιοτελής. Ο Παυλόπουλος βλέπετε, εκλεγόταν επι σειρά ετών στην Α΄ Αθηνών, έχοντας προίκα χιλιάδες σταυρούς και σημαντική επιρροή στη συγκεκριμένη περιφέρεια που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τώρα υπερ κάποιου συγκεκριμένου υποψηφίου.
Η προεδρολογία τελείωσε ως γνωστόν με την υπερψήφιση της Κατερίνας Σακελλαροπούλου και το θέμα έκλεισε. Και η Όλγα διορίστηκε τελικά υπουργός Τουρισμού στη δεύτερη κυβέρνηση Μητσοτάκη, μια θέση που τελικά αποδέχθηκε, κάνοντας την καρδιά της πέτρα.
Και φτάνουμε στα χθεσινά με την περίφημη διάταξη που αφορά στη συνεπιμέλεια.
Να δεχτούμε ότι πράγματι ψηφίστηκε από 180 βουλευτές ( ΝΔ, ΚΚΕ και 3 ανεξάρτητους), ενώ δήλωσαν παρών οι υπόλοιποι. Άρα ήταν μάλλον ευρείας αποδοχής.
Να δεχτούμε επίσης ότι δεν ήταν φωτογραφική αν και κατατέθηκε με τη διαδικασία του επείγοντος, λίγες μόλις μέρες πριν τα Χριστούγεννα, σε άσχετο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και με συνυπογράφουσα την υπουργό.
Ας πούμε ότι όλα αυτά ήταν συμπτώσεις όπως και το ότι η υπουργός, προσέφυγε στα δικαστήρια λίγες μόνο μέρες μετα την ψήφιση της διάταξης που επίσης συμπωματικά την ευνοούσε στην προσωπική της υπόθεση. Καμμιά αμφιβολία ωστόσο, οτι όλα έγιναν νομότυπα.
Υπάρχει παρ’όλα αυτά προφανές θέμα ηθικής και πολιτικής τάξεως αν όχι και σύγκρουσης συμφερόντων. Και το “η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι μόνο τίμια αλλά και να φαίνεται”, ειπώθηκε για ένα μάλλον πολύ ελαφρύτερο παράπτωμα. Και όταν ειπώθηκε, την πλήρωσε η Πομπηία Σύλλα, δεύτερη σύζυγος του Ιουλίου Καίσαρα η οποία δεν αποδείχτηκε μεν ανέντιμη , αλλά στα μάτια του κόσμου δεν φάνηκε και εντελώς αθώα. Γιατί έτσι γίνεται στην πολιτική και το δημόσιο βίο. Ο λαός είναι αυστηρός με τους αφέντες του. Και ειδικά με εκείνους που καταθέτουν τροπολογίες μαύρα μεσάνυχτα ακόμα και με τις καλύτερες των προθέσεων.
