ΠΑΝΤΑΛΚΗΣ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoSnjkyd5UXt43yRbYYqjwcQPs85Vg5WtxUx2XtHG8IpKZPNn6vsBGgdLqcrgk_-njhgLUGTCLzaKEfSuLni0aG3jhYjsuLzSrce8HVKyM3tcFJbat0LNAhTexbTYX0vx-1Y4Mns1WQd9v/s1600/PANTALKHS_ATHINAIOS.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjoSnjkyd5UXt43yRbYYqjwcQPs85Vg5WtxUx2XtHG8IpKZPNn6vsBGgdLqcrgk_-njhgLUGTCLzaKEfSuLni0aG3jhYjsuLzSrce8HVKyM3tcFJbat0LNAhTexbTYX0vx-1Y4Mns1WQd9v/s1600/PANTALKHS_ATHINAIOS.JPG" /></a></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>...Ήταν καλοκαίρι του 5ου έτους της 20ής Ολυμπιάδας. Πλησίαζε η ώρα που απ' όλες τις πόλεις της Ελλάδας, οι πομπές με τους προσκυνητές θεατές της Ολυμπίας θα έπαιρναν τους γνώριμους δρόμους για να μεταβούν στο Πανελλήνιο αντάμωμα της Ολυμπίας. Στην Αθήνα επικρατούσε αναβρασμός. Στις προηγούμενες 20 Ολυμπιάδες, κανένας Αθηναίος δεν είχε κατορθώσει να διακριθεί, να νικήσει. Η πόλη της Παλλάδας, ανερχόμενη δύναμη πλέον στον Ελλαδικό χώρο, μέτραγε σιγά - σιγά τις δυνάμεις της.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Τα σκόρπια χωριά και τα αγροτόσπιτα άρχιζαν να ενώνονται. Τα τέσσερα γένη-φυλές των Αθηναίων άρχιζαν να αγωνίζονται, μα ταυτόχρονα να συνασπίζονται. Η Αττική γη άρχιζε να πληθαίνει. Νέοι και νέες συνέρρεαν, κατοικώντας στις γύρω από την Ακρόπολη περιοχές, επεκτείνοντας την πόλη - χωριό - πυρήνα προς όλες τις διευθύνσεις του ορίζοντα. Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια, κανένας δεν φανταζόταν ότι θα επακολουθούσε μια ενδεχόμενη νίκη στα Ολύμπια. Οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής, οι Λακεδαιμόνιοι, τα Μέγαρα (πόλη - ανταγωνιστής της Αθήνας εκείνα τα χρόνια), η Μεσσήνη, η Κόρινθος, είχαν «ανέβει» στα μάτια των υπόλοιπων με τις περιφανείς νίκες των Αθλητών - Ολυμπιονικών τους.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Η Αθήνα ήταν απέξω, και αυτό έθλιβε τους ανθρώπους της. Νέοι απ' όλες τις φυλές της ανταγωνίζονταν για να εκπροσωπήσουν καλύτερα την πόλη της Αθήνας στους Ολυμπιακούς που έρχονταν. Στο Αρχαίο Γυμνάσιο (κοντά στο Ζάππειο, δίπλα στο σημερινό Καλλιμάρμαρο) κάθε ημέρα, δεκάδες δρομείς συναγωνίζονταν για να βγουν οι καλύτεροι ή -για να ακριβολογούμε- ο καλύτερος ΟΛΩΝ...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Εκεί ξεχώριζε σιγά - σιγά, μέρα την ημέρα, η μορφή του Παντάλκη. Από το γένος - φυλή των Ολπησσών, ο σπουδαίος δρομέας σε όλες τις καθημερινές δοκιμασίες έβγαινε πρώτος. Η διαφορά από τους άλλους μεγάλωνε. Λίγες ημέρες πριν από την τελική απόφαση για το ποιους θα στείλουν στην Ολυμπία, η απόφαση για τον πρώτο δρομέα είχε βγει. Ο Παντάλκης, η μεγάλη ελπίδα της Αθήνας, θα εκπροσωπούσε τη γενέθλια πόλη.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Όλη η πόλη ξεπροβόδισε τους προσκυνητές - θεατές της Ολυμπίας. Μα πιο πολύ, βγήκαν να παροτρύνουν, να ενισχύσουν, το ηθικό του Παντάλκη.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Η μάνα του του χάρισε την τελευταία αγκαλιά, ο πατέρας τον χτύπησε στην πλάτη, τ' αδέλφια και οι αδελφές του τον φίλησαν, οι φίλοι και οι φίλες του φώναζαν: Να γυρίσεις με το στεφάνι...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Εκείνος χαμογέλασε, βγήκε στην Ιερά Οδό, όπου όλη η πόλη ήταν παρατεταγμένη. Δεξιά κι αριστερά, όλοι είχαν να φωνάξουν, ενθαρρύνοντας τον νεαρό Δρομέα που συμβόλιζε την ίδια την πόλη.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Εκείνος κατηφόρισε προς τον Κεραμεικό. Μικρός ακόμα θυμόταν παρόμοιες σκηνές για άλλους Δρομείς, που έφευγαν για την Ολυμπία και γυρνούσαν νικημένοι. Με κατεβασμένα τα κεφάλια. Χωρίς η πόλη να τους περιμένει. Να χώνονται βιαστικά στα σπίτια των γονέων... Να μη βγαίνουν έξω για μέρες. Και όταν έπειτα από πολύ καιρό έβγαιναν, ήσαν αλλαγμένοι. Δεν ξανάτρεχαν πια. Περπατούσαν βιαστικά στα στενοσόκακα της πόλης. Η ζωή τους είχε αλλάξει. Τους ήξερε. Με ηθικό κατεβασμένο, δύσκολα συνέρχονταν. Έφτιαχναν οικογένεια με δυσκολία, και κάμποσοι ξενιτεύονταν...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Στο μυαλό του, ξεμακραίνοντας έρχονταν και ξανάρχονταν οι σκέψεις αυτές. Όμως μέσα του έκαιγε. Πίστευε στις δυνάμεις του. Η φλόγα που του έκαιγε τα σωθικά, ήταν το πολυπόθητο στεφάνι. Είχε ορκιστεί, αν το κέρδιζε, να το αφιερώσει στην Αθηνά - Παλλάδα. Στο μυαλό του έπλαθε όνειρα για τη νίκη. Κανένας φόβος, καμία υποχώρηση.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Οι ώρες και οι ήμερες μέχρι να φθάσουν στην Ολυμπία κίνησαν γοργά. Οι αθλητές αποχωρίστηκαν από τους προσκυνητές - θεατές. Πήγαν στις όχθες του Αλφειού, πλύθηκαν, εξαγνίσθηκαν, ορκίσθηκαν και απομονώθηκαν από τους Ελλανοδίκες για τον καθαρμό...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Ο Παντάλκης τις ημέρες που ακολούθησαν και πριν από τους Αγώνες, παρακολουθούσε τους άλλους Δρομείς, από τις υπόλοιπες πόλεις. Οι περισσότεροι ήσαν αξιόλογοι και δυνατοί. Κάθε ημέρα εκείνος υπολόγιζε τις δυνάμεις του. Ήξερε τις δικές του δυνατότητες. Το μάτι του όμως ζύγιαζε έναν - έναν τους υπόλοιπους Δρομείς. Εκείνος που ξεχώριζε ήταν ο Σπαρτιάτης. Από κοντά πολύ αξιόλογος ήταν ο Μεγαρίτης. Ο Κορίνθιος ακολουθούσε. Ο Πισάτης ίσως... Αυτοί ήταν οι πιο επίφοβοι.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Οι ημέρες περνούσαν. Δύο ημέρες πριν από τους Αγώνες... Στάθηκε στην Άφεση την ώρα που στεκόταν εκεί για τις δοκιμές του ο Σπαρτιάτης. Ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκαν την ίδια ώρα δίπλα-δίπλα. Οι ματιές τους συναντήθηκαν. Λες και είχαν συνεννοηθεί, χωρίς να βγάλουν μιλιά, έσφιξαν τους καλογυμνασμένους μυς και έφυγαν ταυτόχρονα. Στην αρχή πήγαιναν δίπλα-δίπλα. Κάθε δρασκελιά και ένας βρυχηθμός. Άνοιγαν... κι άνοιγαν... κι άνοιγαν... Οι υπόλοιποι δρομείς σταμάτησαν να κινούνται, να γυμνάζονται, να μιλούν. Παρακολουθούσαν τον πρόωρο τελικό, την τελική δοκιμή. Ο Παντάλκης παρακολουθούσε με την άκρη του ματιού. Η αναπνοή του ήταν ήρεμη. Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά, αλλά όχι στη μέγιστη ένταση. Είχε κι άλλες δυνάμεις. Τον άκουγε να τα δίνει όλα. Καταλάβαινε ότι ο άξιος αντίπαλος δεν είχε άλλο περισσότερο να δώσει. Έτσι κύλησαν τα 9/10 της διαδρομής. Απόμειναν άλλα 20 περίπου μέτρα για το τέρμα. Ο Παντάλκης τον άκουγε βαρύ, με πόδια που χτυπούσαν το χώμα, τον στίβο. Τα δικά του ανάλαφρα... Τότε αποφάσισε...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Οι υπόλοιποι είδαν τον Σπαρτιάτη να αποσπάται από τον Παντάλκη στο τέλος... Να κερδίζει καθαρά. Είδαν τον Παντάλκη να σωριάζεται καταπονημένος δήθεν, ταλαιπωρημένος και ασθμαίνων. Κούνησαν τα κεφάλια λέγοντας ότι πάλι η Σπάρτη θα πανηγυρίζει σε δύο ημέρες.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Ο Σπαρτιάτης γύρισε, τον κοίταξε. Ήταν άξιος αντίπαλος, αλλά αυτός ήταν καλύτερος. Του γύρισε την πλάτη. Σε δύο ημέρες θα έπαιρνε τον κότινο και θα τον πήγαινε στην πόλη του για να συνεχίσει την παράδοση των Σπαρτιατών Ολυμπιονικών.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>...Ο Παντάλκης τους είχε ξεγελάσει όλους. Η Αθηνά, η θεά της πόλης του, η θεά της Σοφίας, τον είχε συμβουλέψει. Να μη δείξει τις δυνάμεις του, να μη ξοδέψει τον θρίαμβό του στη δοκιμή. Η νίκη, η μεγάλη νίκη ήταν δική του. Αυτός το ήξερε ήδη. Φύλαξε τις δυνάμεις του για τον μεγάλο τελικό.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>...Η ώρα του Αγώνα είχε φθάσει. Οι καλύτεροι σταδιοδρόμοι είχαν παραταχθεί. Το σύνθημα δόθηκε. Ξεχύθηκαν όλοι τρέχοντας στη μέγιστη ένταση.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Ο Παντάλκης έτρεχε πλέον σ' αυτό που λέμε εξωτερικό διάδρομο. Ήταν ήρεμος και βέβαιος για τη νίκη του. Κάθε βήμα και ξεμάκραινε. Ο Σπαρτιάτης τον κοίταζε με την άκρη του ματιού του και δεν πίστευε στα μάτια του. Δεν γινόταν... Δεν μπορούσε να συνέβαινε αυτό...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Ο Αθηναίος Δρομέας έφευγε. Καθαρά μπροστά από τους άλλους. Με μια διαφορά μεγάλη και καθαρή. Διάνυσε τα τελευταία μέτρα γρηγορότερα από τα πρώτα. Πέρασε πρώτος, ενώ οι Αθηναίοι θεατές παραληρούσαν από χαρά. Πίσω του, πολλά μέτρα πίσω, οι υπόλοιποι ακόμα έτρεχαν. Εκείνος χάθηκε μέσα στις αγκαλιές των φίλων του από την Αθήνα. Ο Σπαρτιάτης Δρομέας τον κοίταγε απορημένος.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Γύρισαν γρήγορα στην Αθήνα. Η πόλη τους υποδέχθηκε όπως άρμοζε στον ΠΡΩΤΟ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ ΤΗΣ. Μεγάλες γιορτάσιμες ημέρες χαράς και ευτυχίας. Ένα δυνατό συναίσθημα ΔΥΝΑΜΗΣ και ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ συνεπήρε την πόλη της ΑΘΗΝΑΣ. Ο Παντάλκης τήρησε το λόγο του... Σε δημόσια πομπή... Πήρε το στεφάνι της αγριελιάς, τον κότινο και τον πήγε στο Ναό της, στην Ακρόπολη. Το άφησε ταπεινά, γύρισε και χάθηκε στις αγκαλιές των συμπατριωτών του.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Στην τελευταία γιορτή στο σπίτι του, έδωσε μια ακόμα υπόσχεση. Θα κέρδιζε και στην επόμενη Ολυμπιάδα. Και τον κότινο θα τον κρατούσε εδώ στο σπίτι του... Οι άλλοι τον αγκάλιασαν και του ευχήθηκαν να συμβεί έτσι. Θα ήταν ο πρώτος που θα κατόρθωνε κάτι τέτοιο μέχρι τότε. Δύο συνεχείς νίκες, κανένας δεν το είχε πετύχει μέχρι τον καιρό του Παντάλκη.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Τα χρόνια πέρασαν... Στην επόμενη Ολυμπιάδα ο Παντάλκης ωριμάζοντας σαν Δρομέας ήταν αξεπέραστος. Νίκησε ακόμα πιο εύκολα και ζευγάρωσε τις νίκες του, τηρώντας την υπόσχεση στον εαυτό του πρώτα, και έπειτα στην πόλη του.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Η ΑΘΗΝΑ είχε πια αλλάξει οριστικά. Ξεχνώντας τον επαρχιώτικο, χωριάτικο, αγροτικό προσανατολισμό της, έγινε πια η ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΗ που ο ΠΑΝΤΑΛΚΗΣ της έδωσε τη μεγάλη ώθηση. Η συνεισφορά του στην αλλαγή της ψυχολογίας του ανθρώπου του καιρού του παραμένει άγνωστη στους πολλούς. Χάρη σ' αυτόν που συνέχισε για χρόνια σαν ΓΥΜΝΑΣΤΗΣ να βοηθάει τους νέους της πόλης του, η Αθήνα πανηγύρισε και άλλες νίκες, κοντράροντας στα ίσια τη ΣΠΑΡΤΗ. Τα πρώτα σπέρματα της σύγκρουσης που θα επακολουθούσε για την πρωτοκαθεδρία στον Ελλαδικό χώρο, είχαν ξεκινήσει εκείνο το πρωινό του Ιούλη του 696 π.Χ. στην 21η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ, με τον θρίαμβο του ΠΑΝΤΑΛΚΗ του ΑΘΗΝΑΙΟΥ, του ΠΡΩΤΟΥ ΔΡΟΜΕΑ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ της πόλης της Αθήνας. (Άλλοι Αθηναίοι Ολυμπιονίκες μετά τον Παντάλκη στα χρόνια που ακολούθησαν, ήταν ο Ευρυβάτης το 672 π.Χ, ο Στόμας το 644 και τελευταίος ο Κύλων το 640 π.Χ., (ο γνωστός για την απόπειρα εγκαθίδρυσης τυραννίδας, και το «Κυλώνειο άγος», τη σφαγή των οπαδών του που είχαν καταφύγει στην Ακρόπολη)).</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Σ' αυτόν τον Μεγάλο Δρομέα, τον ΠΑΝΤΑΛΚΗ τον ΑΘΗΝΑΙΟ, τον δις Ολυμπιονίκη, τον πρώτο άνθρωπο που το πανηγύρισε και το κατάφερε αυτό, του αρμόζει η τιμή και η συλλογική - καθολική αναγνώριση που οι ταπεινές αυτές γραμμές του προσφέρουν...</b></span></div> <br class="Apple-interchange-newline" /> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜ. ΣΑΜΙΟΣ</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><b>Πρόεδρος του Α.Π.Σ. “ΑΠΟΛΛΩΝ” ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ</b></span></div> </div>

ΠΑΝΤΑΛΚΗΣ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ

...Ήταν καλοκαίρι του 5ου έτους της 20ής Ολυμπιάδας. Πλησίαζε η ώρα που απ' όλες τις πόλεις της Ελλάδας, οι πομπές με τους προσκυνητ...

Διαβάστε περισσότερα »

ΓΛΑΥΚΙΑΣ Ο ΚΡΟΤΩΝΙΑΤΗΣ : Ο ιδρυτής της μεγάλης Σχολής Δρομέων του Κρότωνα

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQBTlPpE6FMTGmUvzpREEQ-OXITo9HgGaObF2TI_XjDyLbsYsxSlW9-vxYILKHSxgHcBNS984tWlsnTyWWZPPEX5aYMkmq5A32tsGAT6X7wIuYwDg7DjxPrJcaYCft_u44wOadNg3hWIJd/s1600/GLAUKIAS_KROTONIATHS.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="178" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQBTlPpE6FMTGmUvzpREEQ-OXITo9HgGaObF2TI_XjDyLbsYsxSlW9-vxYILKHSxgHcBNS984tWlsnTyWWZPPEX5aYMkmq5A32tsGAT6X7wIuYwDg7DjxPrJcaYCft_u44wOadNg3hWIJd/s320/GLAUKIAS_KROTONIATHS.JPG" width="320" /></a></b></span></span></div> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b>ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΜΙΟΣ...</b></span></span><br /> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><br /></b></span></span> <br /> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">... Στον κόλπο του Τάραντα, στην Καλαβρία της Ιταλίας, σε </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ένα </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">θαυμάσιο τόπο, οι πρώτοι Αχαιοί άποικοι το 710 π.Χ. με τον Μύσκελλο επικεφαλής, κατέβηκαν από τα πλοία τους, στάθηκαν, περπάτησαν, ήπιαν από το νερό των πηγών και αποφάσισαν να εγκατασταθούν εκεί. Το θαυμάσιο κλίμα και η μορφολογία του εδάφους, το φυσικό, φιλικό λιμάνι, τα νερά που υπήρχαν άφθονα, τους έκαναν να αγαπήσουν την περιοχή στην οποία θα ζούσαν και θα μεγαλουργούσαν. Έδωσαν στον τόπο, στην πόλη που ίδρυσαν, το όνομα του Κρότωνα, έναν από τους φίλους του Ηρακλή, τον οποίο εφόνευσε κατά λάθος και έθαψε κατόπιν με πολλές τιμές.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Η πόλη προόδευσε σιγά – σιγά, και χρόνο με το χρόνο απέκτησε μεγάλη δύναμη. Στη φήμη της προστέθηκε η νίκη της επί της Συβάρης το 510 π.Χ. και η επακόλουθη ανακήρυξή της σε πρωτεύουσα της Καλαβρίας (Βρουττίου) επί πολλά χρόνια. Μέρος της ισχύος της το όφειλε στην εκπληκτική της πορεία σαν φιλοσοφική έδρα των Πυθαγόρειων, αλλά και στην πολιτική - κοινωνική πολιτιστική αναμόρφωση που επέβαλλε ο μεγάλος μύστης - φιλόσοφος Πυθαγόρας ο Σάμιος, ο οποίος εγκαταστάθηκε μαζί με 300 μαθητές στην πόλη, μετά την περιπλάνησή του σε πάρα πολλές πόλεις της Ελλάδας και της Μέσης Ανατολής. Εκεί ο Πυθαγόρας ίδρυσε την περίφημη Φιλοσοφική του Σχολή, την Ιατρική Σχολή, παντρεύτηκε την κόρη του εξάκις Ολυμπιονίκη στην Πάλη Μίλωνα του Κροτωνιάτη και βοήθησε στο να αποκτήσει η πόλη του Κρότωνα Πανελλήνια αίγλη και ισχύ.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Πριν απ' όλα όμως, ο Κρότωνας απέκτησε την άξια αναγνώρισή του με τα εκπληκτικά κατορθώματα και επιτεύγματα των αθλητών του και κύρια των Δρομέων. Πράγματι, επί 28 Ολυμπιάδες που ακολούθησαν την παρουσία του Γλαυκία (ή Γλαύκωνα) του Κροτωνιάτη το 588 π.Χ. (48η Ολυμπιάδα) μέχρι την τελευταία νίκη του Άστυλου στα 476 π.Χ. (76η Ολυμπιάδα) στις μισές ακριβώς (14 Ολυμπιάδες) κάποιος Κροτωνιάτης κέρδισε στο Στάδιο κύρια (13 νίκες), στον Δίαυλο (3 νίκες ο Άστυλος) και στον Οπλίτη δρόμο (πάλι με τον Άστυλο, 2 νίκες).</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Αν σ' αυτές τις νίκες συνυπολογισθούν οι έξι νίκες του Μίλωνα στην Πάλη και η περιλάλητη νίκη του Τιμασίθεου στη μοναδική ήττα του Μίλωνα στη ζωή του στα 40 του χρόνια το 512 π.Χ. (υπέρβαρος πια ο Μίλωνας, ο Τιμασίθεος τον απέφευγε και γύριζε γύρω-γύρω, ώσπου προσπαθώντας επί ώρες ο Μίλωνας να τον αδράξει, κατέρρευσε στον φλογερό ήλιο του Ιούλη στην Ολυμπία), ο Κρότωνας σε 21 από τις 28 Ολυμπιάδες είχε κάποιο αθλητή του στην κορυφή των αγωνισμάτων στην Ολυμπία.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Δεκαοκτώ στεφάνια στους Δρόμους και εφτά στην Πάλη. Από το 588 π.Χ. έως το 476 π.Χ.. Η πόλη έσφυζε από ζωή. Τα φιλοσοφικά κηρύγματα του Πυθαγόρα, η Ιατρική Σχολή, η δύναμη και η εγκράτεια των νέων, η στρατηγική θέση, το δυνάμωμα του εμπορίου με την ενδοχώρα της Ιταλίας αλλά και με τη Σικελία και την Ελλάδα, είχαν κάνει τον Κρότωνα σημαντική δύναμη που όλοι τη σέβονταν και την υπολόγιζαν.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Όμως τη δόξα της Ολυμπίας ο Κρότωνας την είχε ανάγκη, όσο και το οξυγόνο που ανάπνεαν οι κάτοικοί τους.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Μόλις 38 χρόνια από την ίδρυσή του, ο Δαΐππος ο Κροτωνιάτης είχε νικήσει στην Πυγμή στην Ολυμπία. 84 χρόνια μετά, το 588 π.Χ. στην 48η Ολυμπιάδα, άρχιζε η εποποιία της Σχολής των Δρομέων του Κρότωνα.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">... Γλαυκίας το 588 π.Χ., Λυκίνος 584 π.Χ., Ερατοσθένης 576 π.Χ., Ιππόστρατος 568 και 564 π.Χ., Διόγνητος 548 π.Χ., Ισόμαχος 508 και 504 π.Χ., Τισικράτης 496 και 492 π.Χ., Άστυλος (οκτάκις Ολυμπιονίκης, 488 δις, 484 δις, 480 τρις, 476 π.Χ. στον Οπλίτη), τα ονόματα των νικητών. Από πίσω τους, δεκάδες, εκατοντάδες άλλοι νέοι του Κρότωνα, που τα ονόματά τους παρέμειναν άγνωστα. Δρομείς που τους συναγωνίσθηκαν στα ίσια και ανάγκασαν τους τότε μελετητές να γράφουν ότι «ο χειρότερος των Κροτωνιατών ήταν καλύτερος του καλύτερου των υπόλοιπων Δρομέων», ή να διασώζουν την παράδοση της νίκης του Τισικράτη το 496 π.Χ. όπου στους είκοσι δρομείς του τελικού τού Σταδίου, οι δέκα ήσαν από τον Κρότωνα και από τους 8 πρώτους οι 7 ήσαν από τη φημισμένη για τους Δρομείς πόλη, με τον μόνο να σπάει τη σειρά, τον εξαίρετο Ιπποκλέα από το Πελλιναίο της Θεσσαλίας (δις Ολυμπιονίκη στον Οπλίτη Δρόμο, δυο Ολυμπιάδες υστερότερα).</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Αυτής της υπέροχης Σχολής, της πρώτης ίσως οργανωμένης Σχολής Δρομέων της αρχαιότητας, γενάρχης ιστορικά ήταν ο Γλαυκίας.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο Γλαυκίας ήταν αυτός που τερμάτισε την κυριαρχία των Σπαρτιατών στους δρόμους στην Ολυμπία, όπου από το 640 π.Χ. με τον Σφαίρο έως το 592 π.Χ. με τον Ευρυκλή, επί 48 χρόνια ή σε 13 Ολυμπιάδες είχαν κερδίσει τις 10, θεμελιώνοντας μια δική τους κυριαρχία που πραγματικά ήταν και εντυπωσιακή αλλά και μακρόχρονη. (Είχαν προηγηθεί οι Μεσσήνιοι Δρομείς, που από το 768 π.Χ. έως το 736 π.Χ., σε 9 δηλαδή Ολυμπιάδες, είχαν νικήσει στις 7). Στην πραγματικότητα όμως, το κατόρθωμα των Μεσσηνίων ήταν μικρότερο, γιατί άλλη αίγλη είχαν οι πρώτες Ολυμπιάδες και άλλη οι υστερότερες, αφού συμμετείχαν πολύ περισσότεροι Δρομείς.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Στην Ολυμπία και στην Ήλιδα ο Γλαυκίας έφθασε την τελευταία ημέρα που θα έπρεπε να φθάσουν οι συμμετέχοντες αθλητές. Ο Κρότωνας, η πόλη του, στα χρόνια του, είχε, θάλεγε κανείς, παρακμάσει, ηττημένη από τους Λοκρούς της Κάτω Ιταλίας λίγα χρόνια πριν. Το ηθικό των κατοίκων είχε πέσει. Απογοήτευση και πανικός επικρατούσε παντού. Κάποιοι είχαν πάρει την απόφαση να φύγουν. Η πόλη μαράζωνε.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο Γλαυκίας, ο ταχύπους Γλαυκίας ασκείτο στο Γυμνάσιο, δίπλα στο ιερό της Λικινίας Ήρας, κοντά στο σημερινό Κάβο Κολόνι (Cavo Coloni). Δίπλα του οι συναγωνιστές του, οι νέοι του Κρότωνα, τον παρακολουθούσαν στις προπονήσεις, και κάθε μέρα που περνούσε, τον προέτρεπαν να δοκιμάσει στην Ολυμπία. Γρήγορος, αποφασιστικός, σοβαρός και μ' εκείνη τη στάση του Μεγάλου Δρομέα, στέκονταν πάντα ορθός στην Αφετηρία κι έκανε πάντα κούρσες, από τις οποίες κανένας από την πόλη του δεν μπορούσε να τον συναγωνισθεί. Την προηγούμενη χρονιά πήγε στο Ρήγιο, στις εκδηλώσεις - Αγώνες για τον ΚΑΡΝΕΙΟ Απόλλωνα. Κέρδισε με ευκολία.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Αποφάσισε και ζήτησε τη βοήθεια της πόλης του για να ταξιδέψει στην Ελλάδα, στην Ολυμπία. Η πόλη, αν και βίωνε τα προβλήματά της, αποφάσισε να τον στείλει.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Το καράβι σάλπαρε από το λιμάνι του Κρότωνα. Ο Γλαυκίας γύρισε κατά το λιμάνι, κοίταξε τα πρόσωπα των δικών του που ξεμάκραιναν, σκούπισε τα δάκρυα, έσφιξε τις γροθιές κι έδωσε την υπόσχεση ότι θα γύριζε με το τιμημένο στεφάνι. Όχι, η πόλη που ανδρώθηκε και πέρναγε αυτή την κρίση, αυτός δεν θα την άφηνε να σβήσει.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Βολεύτηκε στα ιδιαίτερα των Αθλητών. Από την ίδια μέρα παρατηρούσε τους συναγωνιστές δρομείς από τις άλλες ελληνικές πόλεις. Κοίταζε και μελετούσε κάθε τους κίνηση, κάθε τέχνασμα ή γύμνασμα που έκαναν. Αυτοί —γιατί ήταν πολλοί— που τον εντυπωσίαζαν, ήσαν οι Σπαρτιάτες. Λεπτά, γεροδεμένα σώματα, ασκημένα στις πλαγιές του Ταΰγετου, στις αλάνες της Πελλάνας, της πρωτεύουσας της Λακεδαίμονος, της Σπάρτης, των Αμυκλών... Παιδιά, νέοι, άνδρες, μ' εκείνη τη σφριγηλή απαράμιλλη πειθαρχία, εκείνο το δέσιμο της ομάδας —της ΙΛΗΣ— που τους ένωνε με ακατάλυτους, παντοτεινούς δεσμούς με τον τόπο και τους ανθρώπους του.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Με αρχηγό τους τον περίφημο Ευρυκλή, τον νικητή του Σταδίου το 592 π.Χ. στην προηγούμενη Ολυμπιάδα, οι Σπαρτιάτες δρομείς είχαν εντυπωσιάσει τους πάντες. Ήσαν οι επικρατέστεροι δε για να συνεχίσουν την κυριαρχία τους στην Ολυμπία.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο Γλαυκίας κρατούσε τις δυνάμεις του. Προσπαθούσε να προπονηθεί σε ώρες που δεν υπήρχαν άλλοι αθλητές. Μεσημέρια μέσα στον καυτό ήλιο της Ολυμπίας. Δεν έδινε την εντύπωση αυτός ο άγνωστος Δρομέας από τον Κρότωνα ότι θα έκανε τη μεγάλη έκπληξη.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Την προηγούμενη ημέρα πριν την μετάβαση στην Ολυμπία από την Ήλιδα και τους αγώνες, ήταν έθιμο οι Αθλητές να κάνουν έναν τελευταίο άτυπο διαγωνισμό. Ένα μέτρημα των ικανοτήτων και δυνατοτήτων τους. Μπήκαν σιγά-σιγά σε σειρές. Κάθε αθλητής κοίταζε τους διπλανούς του. Ο άτυπος αγώνας άρχισε. Στη σειρά του ήταν ο Ευρυκλής και άλλος ένας Σπαρτιάτης. Σε λίγο είχαν ξεχωρίσει οι τρεις τους. Τους άκουγε, τους έβλεπε με την άκρη του ματιού του. Τους μετρούσε. Άκουγε τις βαριές ανάσες τους, τους βηματισμούς, τις κινήσεις του χεριού τους. Από μακριά φαινόταν η γραμμή του τερματισμού.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο Γλαυκίας επίτηδες άρχισε σιγά - σιγά να κόβει. Οι Σπαρτιάτες ξέφυγαν. Τον Γλαυκία πέρασαν στο τέλος κι άλλοι δυο-τρεις δρομείς από άλλες πόλεις. Έπεσε κάτω και κοίταξε προς τον ουρανό. Οι Σπαρτιάτες πέρασαν μπροστά του και τον κοίταξαν περιφρονητικά. Ήταν πια σίγουρος ότι τους ξεγέλασε. Χωρίς να το ξέρει, είχε εφαρμόσει το ίδιο κόλπο με τον Παντάλκη τον Αθηναίο, που είχε νικήσει έναν και πλέον αιώνα πριν, εφαρμόζοντας στις δοκιμές την ίδια μέθοδο.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Την άλλη ημέρα, πρωί-πρωί στο στάδιο της Ολυμπίας πια, άρχισαν οι προκριματικοί. Ο Γλαυκίας, κάνοντας πάντα συντήρηση δυνάμεων, πέρασε όλες τις σειρές και πήρε την πρόκριση για τον τελικό.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Στους 20 του τελικού ήταν και οι 5 Σπαρτιάτες. Υπήρχαν αθλητές από την Αθήνα, τα Μέγαρα, την Κόρινθο, το Άργος, την Ηλεία, τη Μαντινεία, τον Τάραντα, τις Συρακούσες και απ' άλλες ελληνικές πόλεις.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Η ώρα έφθασε. Ο ήλιος είχε ανέβει ψηλά. Οι θεατές άρχιζαν τους πανηγυρισμούς. Ανάμεσά τους ήταν πιο πολλοί οι Σπαρτιάτες που είχαν έρθει να αποθεώσουν ξανά κάποιον δικό τους, πάλι, ΔΡΟΜΕΑ που θα νικούσε. Που θα συνέχιζε την παράδοση που ήθελε Σπαρτιάτη ΔΡΟΜΕΑ Ολυμπιονίκη.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Έφυγαν... Ο Γλαυκίας αυτή τη φορά έδωσε όλο του το είναι. Από την αρχή ήταν μπροστά. Κάθε βήμα δικό του, και οι άλλοι πάσχιζαν. Να τον φθάσουν δεν μπορούσαν. Εκείνος μ' ένα ανεπανάληπτο τρόπο έτρεχε για να κερδίσει. Έτρεχε για την πόλη του και</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">όχι για τον εαυτό του. Ήταν σαν να τον έσπρωχνε η ανάσα, η πνοή των κατοίκων του Κρότωνα. Σαν να τον φώτιζε η ελπίδα τους για ένα καλύτερο μέλλον για την πόλη που αργόσβηνε. Σαν ένα αόρατο χέρι, καθοδηγώντας κάθε κίνηση του κορμιού του, του έδινε φτερά στα πόδια, διώχνοντάς τον μακριά από τους άλλους που αδυνατούσαν να πιστέψουν ότι αυτός ο άγνωστος δρομέας από τον μακρινό Κρότωνα σήμερα θα έπαιρνε την νίκη, τον κότινο της Ολυμπιακής επιτυχίας.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Το πλήθος, μετά την πρώτη έκπληξη, και βλέποντάς τον να ξεμακραίνει, βουβάθηκε. Οι Σπαρτιάτες —οι πιο πολλοί των θεατών— κατάλαβαν. Σήμερα οι δρομείς τους θα έχαναν. Εκείνο που δεν γνώριζαν, ήταν η συνέχεια: Η πορεία των Κροτωνιατών δρομέων στον αιώνα που θα ερχόταν.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ήταν καθαρή η νίκη του Γλαυκία. Οι θεατές ξέσπασαν σε πρωτόγνωρα συναισθήματα θαυμασμού για κείνον και ιδιαίτερα όταν οι Σπαρτιάτες, όλοι μαζί, έτρεξαν να τον αγκαλιάσουν, αναγνωρίζοντας την αναμφισβήτητη υπεροχή του. Με εκείνον πρωτεργάτη, ο Κρότωνας θα έγραφε τη δική του χρυσή σελίδα στην Ολυμπία. Έμεινε μέχρι τα τέλη της ζωής του στην αγαπημένη του πόλη, βοηθώντας με την πείρα και τις γνώσεις του να αναδειχθούν και άλλοι Ολυμπιονίκες στους Δρόμους.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Χάρις σ' αυτόν, η πόλη του Κρότωνα ανέκτησε τη χαμένη αυτοπεποίθηση. Οι κάτοικοι ξαναρίχτηκαν στη δουλειά. Οι νέοι γέμισαν τα Γυμνάσια. Οι έμποροι ξανοίχτηκαν πάλι στην Αγορά. Ο Κρότωνας αναγεννήθηκε από τις στάχτες του. Σε κάθε σχεδόν Ολυμπιάδα που ακολούθησε, για έναν και πλέον αιώνα, η πόλη του Γλαυκία, του Μίλωνα και του μέγα Άστυλου (του ανθρώπου που μ' αυτόν τέλειωσε ουσιαστικά η βασιλεία των Δρομέων του Κρότωνα, αφού μετά την εξαγορά - μεταγραφή του από τους τυράννους των Συρακουσών, οι αρχές του Κρότωνα απαγόρευσαν την άσκηση στους Δρόμους —πρωτοφανές μέτρο— δείγμα της ντροπής που ένιωσαν οι πολίτες της περήφανης πόλης της Καλαβρίας για την «προδοσία» του Άστυλου) κυριάρχησε στους Δρόμους. Έγινε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του Μεσογειακού Ελληνισμού και η ανάπτυξή της σε όλα τα επίπεδα ήταν ραγδαία.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">... Ο Γλαυκίας, ο Γενάρχης της Σχολής των Δρομέων του Κρότωνα, έμεινε στη μνήμη των Δρομέων του Κρότωνα που τον μνημόνευαν πριν από κάθε δοκιμασία τους στην Ολυμπία, και πέρασε στη συλλογική μνήμη της ως ο ΔΡΟΜΕΑΣ που άλλαξε την Ιστορία των ΔΡΟΜΩΝ και των νικητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αρχαίας Εποχής.</span></b></span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span style="background-color: transparent; color: black; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Σήμερα η νεώτερη πόλη του Κρότωνα (Crotoni) του έχει αφιερώσει έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της, για να θυμούνται οι νεώτεροι, αυτόν, που τόσα πρόσφερε στην πόλη τους.</span></b></span></span></div> </div>

ΓΛΑΥΚΙΑΣ Ο ΚΡΟΤΩΝΙΑΤΗΣ : Ο ιδρυτής της μεγάλης Σχολής Δρομέων του Κρότωνα

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΜΙΟΣ... ... Στον κόλπο του Τάραντα, στην Καλαβρία της Ιταλίας, σε ένα θαυμάσιο τόπο, οι πρώτοι Αχαιοί άποικοι το 71...

Διαβάστε περισσότερα »

ΑΣΤΥΛΟΣ Ο ΚΡΟΤΩΝΙΑΤΗΣ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEif-ngBAj0UO0oyajqV0qiB57DbMbhoRd-1azptmyzkEOguAEHJA46akCBUF_zCmhOkvUS5_pZc_cD10BF8qIsiLPPmCQC39KmbdfYp1D3hVbTMibI_ZB-5_xSdKUjtYwGSNGCoFATQrD89/s1600/ASTYLOS_KROTONIATHS.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEif-ngBAj0UO0oyajqV0qiB57DbMbhoRd-1azptmyzkEOguAEHJA46akCBUF_zCmhOkvUS5_pZc_cD10BF8qIsiLPPmCQC39KmbdfYp1D3hVbTMibI_ZB-5_xSdKUjtYwGSNGCoFATQrD89/s1600/ASTYLOS_KROTONIATHS.JPG" /></a></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 24px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Δύο</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> μήνες πριν τη θριαμβευτική νίκη στις 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ. στην Σαλαμίνα, διοργανώθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της 76ης ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ. Είχαν διοργανωθεί χωρίς να φοβηθούν την τεράστια Περσική στρατιά που είχε εισβάλλει στον Ελληνικό χώρο.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Η</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> Ελλάδα προετοιμάζεται για τον μεγάλο Αγώνα, με την τεράστια Περσική στρατιά υπό τον Ξέρξη, μέσα στα σπλάχνα της. Έναν αγώνα που θα τον διαδεχθεί η Πανελλήνια Ένωση και η νίκη του συνασπισμένου στρατού των Ελλήνων στη Σαλαμίνα, στις Πλαταιές και λίγο αργότερα στη Μυκάλη.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Όλοι</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> οι Έλληνες ξυπνούν μέσα σε ένα συνεχές παραλήρημα δύναμης, μεγαλείου, συνεχών νικών και μιας πρωτόγνωρης αυτοπεποίθησης. Όλες οι ελληνικές πόλεις — μικρές και μεγάλες — νιώθουν ότι ζουν σε μια ιδιαίτερη εποχή. Μια εποχή που θα μείνει για πάντα στην ιστορία σαν η μεγάλη Αφύπνιση του Ανθρώπινου Πνεύματος και που τα σπαράγματά του... έμειναν μετά 25 αιώνες ακόμα και σήμερα αφήνουν άφωνο τον κόσμο. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 480 π.Χ. ήταν από κάθε άποψη ίσως οι πιο λαμπροί της πρώτης αρχαίας εποχής των.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 10pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Εκατοντάδες</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> οι αθλητές από κάθε πόλη της Ελλάδας και των αποικιών ðïõ συμμετείχαν. Χιλιάδες οι νέοι ασκούνταν στα γυμναστήρια, σε κάθε μικρό ή μεγάλο γυμνάσιο ή στάδιο σε όλη την Ελλάδα. Εκατοντάδες χιλιάδες οι θεατές. Όλοι οι Έλληνες αδελφωμένοι σε μια πρωτόφαντη μάζωξη. Η ΟΛΥΜΠΙΑ είχε βουλιάξει από τον κόσμο σε μια πρωτοφανή συγκέντρωση, που όμοιά της δεν είχε ξαναϋπάρξει και ίσως δεν ξαναϋπάρξει ποτέ.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Όλες οι επίσημες αντιπροσωπείες προσπαθούσαν να υπερβάλλουν σε επίδειξη πλούτου, χλιδής και δύναμης. Η σημασία του να γινόταν κανείς Ολυμπιονίκης σ' αυτήν ακριβώς την Ολυμπιάδα, ήταν ίσως η μεγαλύτερη από κάθε πριν ή μετά εποχή των Αρχαίων Ολυμπιάδων, όπως επίσης και στην αμέσως επόμενη του 476 π.Χ.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> Κρότωνας —μια μικρή στα μέτρα άλλων— πόλη της Μεγάλης Ελλάδας, της Ν. Ιταλίας και της Σικελίας, είχε στείλει μια ολιγομελή ομάδα αθλητών - θεατών(;) για να την εκπροσωπήσουν. Μέσα σ' αυτή την ομάδα δεν θα υπήρχε κανένας Δρομέας. Δεν θα υπήρχε ο λυγερόκορμος κορυφαίος Κροτωνιάτης Δρομέας, ο Άστυλος, που το το γιατί θα το αναλύσουμε παρακάτω. Κανένας ποτέ —το εννοούμε αυτό— δεν κατάφερε αυτά που πέτυχε ο ΔΡΟΜΕΑΣ αυτός στα 8 χρόνια της απόλυτης κυριαρχίας του στους ΔΡΟΜΟΥΣ.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ποιος</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> ήταν ο ΑΣΤΥΛΟΣ; Το όνομα του άγνωστο στους περισσότερους. Από τον Κρότωνα, έμεινε στην Ιστορία ο θηριώδης παλαιστής Μίλων ο Κροτωνιάτης και η περίφημη σχολή των παλαιστών - πυγμάχων και παγκρατιστών που νίκησαν στην ΟΛΥΜΠΙΑ στις επόμενες ΟΛΥΜΠΙΑΔΕΣ. Ο Άστυλος χάθηκε στη ΛΗΘΗ και ελάχιστοι γνωρίζουν το όνομά του και τι κατάφερε αυτός, ίσως ο μεγαλύτερος ΔΡΟΜΕΑΣ της Ιστορίας. Υπερβολές θα πείτε. Διαβάστε όμως τι κατάφερε αυτός ο εκπληκτικός ΑΘΛΗΤΗΣ.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Κατόρθωμα</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> 1ο: </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Νικητής σε τέσσερις διαδοχικές Ολυμπιάδες (74η, 75η, 76η, 77η, ή 488 π.Χ., 484 π.Χ., 480 π.Χ. και 476 π.Χ.).</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Κατόρθωμα</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> 2ο: </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Οκτώ πρώτες νίκες σ' αυτές τις 4 Ολυμπιάδες (8 κότινους - στεφάνια κρεμασμένα στο σπίτι του).</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Κατόρθωμα</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> 3: </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Νικητής σε όλους τους πανελλήνιους αγώνες που έλαβε μέρος (ΝΕΜΕΑ - ΠΥΘΙΑ - ΙΣΘΜΙΑ -ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ κ.ά.).</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Κατόρθωμα</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> 4ο και μεγαλύτερο: </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Νίκησε σε ΟΛΟΥΣ τους ΑΓΩΝΕΣ που έλαβε μέρος από το Αρχαίο Στάδιο (192 μέτρα περίπου — σημερινό 200άρι) μέχρι και τον Οπλίτη δρόμο που ισοδυναμούσε με τον Δίαυλο δρόμο των 2 σταδίων (384 μ.) με την αρματωσιά του οπλίτη - πολεμιστή, την ίδια ήμερα στους τελικούς της Ολυμπίας.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Τώρα,</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> αν ψάξει κάποιος στην Ιστορία να βρει Αθλητή που να κερδίζει για 8 </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">συνεχή </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">χρόνια, σε όλες τις ενδιάμεσες αποστάσεις, σε όλες τις δοκιμασίες </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">- </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">αγώνες που έχει λάβει μέρος, θα </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">διαπιστώσει </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ότι είναι μάταιος ο κόπος. Οι σημερινοί ειδικοί των δρόμων φυσιολόγοι, εργοφυσιολό</span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">γοι, </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">προπονητές, γιατροί, ειδικοί γενικά όλων των Αθλημάτων, θα απαντούσαν ότι είναι αδύνατο να είναι κάποιος πρώτος στα 200 </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">μ. </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">και στα 400 μ. επί 12 χρόνια συνέχεια. Άλλες οι προσαρμογές, άλλες οι αντιδράσεις, άλλες </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">οι </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">καταπονήσεις. Και θεώρησαν επίτευγμα την επιτυχία </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">του </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">μεγάλου —είναι αλήθεια— Αλμπέρτο Χουαντορένα να κερδίσει 400 και 800 μ. σε μια μόνο Ολυμπιάδα, στο Μόντρεαλ το 1976 </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ή </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">του Μάικλ Τζόνσον στην Ατλάντα το 1976. Που θεώρησαν και θεωρούν πολύ μεγάλους τον Νούρμι, τον Ζάτοπεκ, τον Τζεμπρεσιλασιέ από τους σύγχρονους που κέρδισαν 5.000 μ. — 10.000 μ. Μαραθώνιο σε πολλαπλές συνεχείς Ολυμπιάδες. Αλλά κανένας κι απ' αυτούς τους μεγάλους Αθλητές δεν κατάφερε να κερδίσει έναν αγώνα ταχύτητας, και -στην ίδια Ολυμπιάδα, την ίδια ημέρα- να ξανακερδίσει </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">κι </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">έναν ακόμα αγώνα ôαχύτητας </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">- </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ημιαντοχής, την ίδια ημέρα, το ίδιο πρωινό, σαν κι αυτούς που συμμετείχαν.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 10pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> ΑΣΤΥΛΟΣ, αυτή η ειδική μορφή ΑΘΛΗΤΗ </span><span style="background-color: transparent; color: #110b2f; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">-</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ΔΡΟΜΕΑ, κατάφερε αυτό που σήμερα όλη η παγκόσμια κοινή αθλητική γνώμη νομίζει και πρεσβεύει ως ακατόρθωτο. Να συνδυάσει ταχύτητα και αντοχή. Κι αυτό για τέσσερεις συνεχείς Ολυμπιάδες. Για όλη τη δεύτερη δεκαετία της ζωής του. Στην οποία κυριολεκτικά δεν είδε ποτέ την πλάτη από κανένα σύγχρονό του.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Και θα μπορούσε βέβαια να μείνει το ερώτημα: Γιατί δεν γνωρίζει κανένας τίποτα για τον Άστυλο από τον Κρότωνα; Γιατί όλοι γνωρίζουν για τον Φειδιππίδη, για τον Μίλωνα από τον Κρότωνα, για τον Διαγόρα τον Ρόδιο και για άλλους από τους Αρχαίους Ολυμπιονίκες, αλλά για τον Άστυλο τίποτε, ενώ όπως προείπαμε τα κατορθώματα του, οι νίκες του και η μοναδική του περίπτωση στην Παγκόσμια Αθλητική Ιστορία, θα συνηγορούσαν για το αντίθετο;</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Η</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> απάντηση είναι δύσκολη. Θα προσπαθήσω με υποθέσεις να απαντήσω... </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ΥΠΟΘΕΣΗ 1η: </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο Άστυλος ήταν από πόλη μικρή, με μεγάλη μεν αθλητική παράδοση αλλά με μικρή σημασία για την πολιτική γεωστρατηγική του ευρύτερου Ελλαδικού κόσμου. Άρα δεν προβλήθηκε όσο έπρεπε... και ξεχάστηκε. </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ΥΠΟΘΕΣΗ 2η: </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Την εποχή εκείνη (480 π.Χ. και εντεύθεν) οι αγώνες δρόμου ήσαν από άποψη αξίας νίκης, σε υποδεέστερη, σχετικά, σημασία από τους Ολυμπιονίκες των λεγόμενων βαρέων ή βιαίων αθλημάτων δύναμης, ρώμης και σωματικής ευεξίας.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Η</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> Ελλάδα των νικών των Περσικών πολέμων δεν έβαζε στην ίδια ζυγαριά τον Άστυλο με τον Μίλωνα ή τον Διαγόρα, κι αν αναγνώριζε την αξία του πρώτου, έδινε το κάτι παραπάνω στον δεύτερο. Κι αυτοί έμειναν στην Ιστορία...</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ασυναίσθητα,</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> η μεγάλη μάζα των Ελλήνων πήγαν στην Ολυμπία στις Ολυμπιάδες που ακολούθησαν τις Ελληνικές νίκες του 480 - 479 π.Χ. (476, 472, 468 και πάει λέγοντας) «μεγάλωσαν» τις νίκες των παλαιστών - παγκρατιστών - πυγμάχων, και «μίκρυναν» τις νίκες των ΔΡΟΜΕΩΝ και πρώτ' απ' όλα του άφθαστου και παντοτινά αξεπέραστου ΑΣΤΥΛΟΥ.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Η</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> Ελλάδα τότε —η ευρύτερη κοινή γνώμη— επευφημούσε τον Άστυλο. Αλλά αποθέωνε τον Διαγόρα. Γιατί ίσως πίστευε ότι η δύναμη έδωσε τη νίκη ενάντια στους Πέρσες... Ενστικτώδη ομαδική ψύχωση θάλεγε κανείς... Ίσως... Σε μια τέτοια εποχή και μετά την ψυχική ταλαιπωρία όμως της Περσικής εισβολής και κινδύνου, πώς θα μπορούσε να αντιδράσει ένας πολυδιασπασμένος —νικητής μεν— αλλά επιτέλους ελεύθερος από φόβο Ελληνικός πληθυσμός όλων των πόλεων που συμμετείχαν στην κοινή αμυντική προσπάθεια;</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ΥΠΟΘΕΣΗ</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 700; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> 3η, </span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ίσως η πιο πιθανή: Ενώ λοιπόν ο Άστυλος, σταλμένος από την πόλη του τον Κρότωνα νίκησε στην 74η Ολυμπιάδα (488 π.Χ.), στην επόμενη Ολυμπιάδα, την 75η (484 π.Χ.) έτρεξε σαν... Συρακούσιος. Ναι, σωστά διαβάσατε... Ήταν η πρώτη ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΔΡΟΜΕΑ στην Παγκόσμια Ιστορία. Σας θυμίζει τίποτα αυτό... για τις σημερινές Ολυμπιάδες, όπου δρομείς κύρια αλλά κι άλλοι αθλητές από τις χώρες του φτωχού νότου και της Αφρικής ή μιας σειράς άλλων χωρών του τρίτου κόσμου, μετεγγράφονται με διάφορα κόλπα και τερτίπια σε άλλες πλούσιες χώρες με οικονομικά ανταλλάγματα, κύρια για τους ίδιους τους αθλητές αλλά και γι' αυτούς που εμπλέκονται στην αλλαγή «εθνικότητας» των Αθλητών;...</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> ΑΣΤΥΛΟΣ λοιπόν, ανάμεσα στο 488 π.Χ. και στο 484 π.Χ. μεταγράφηκε... (αν σοκάρει η λέξη αλλάξτε το στο πιο ευπρεπές: άλλαξε τόπο διαμονής) και στάλθηκε στους Ολυμπιακούς από τον Γέλωνα τον Α ùò αθλητής των Συρακούσιων. Ήταν κι αυτό μέσα στις επιδιώξεις του Γέλωνα που ήθελε να μεγαλώσει τη φήμη και τη δύναμή του ανάμεσα στους Έλληνες. Ένα παιχνίδι που υπέθαλπαν πάντα οι Λακεδαιμόνιοι σαν αντίβαρο της ηθικής και πολιτικής επιρροής που είχε η Αθήνα και οι σύμμαχοί της, τα χρόνια που επακολούθησαν τη νίκη του Μαραθώνα το 490 π.Χ.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> άνθρωπος - αθλητής ΑΣΤΥΛΟΣ λοιπόν, χωρίς να το ξέρει ή να το θέλει, έγινε πιόνι μιας υπόγειας αδυσώπητης μάχης εντυπώσεων για την υπεροχή στον ευρύτερο χώρο, που έδιναν οι Μεγάλες δυνάμεις της εποχής του...</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Αυτός</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> νικούσε βέβαια... Και ξανανικούσε... Πεθαίνοντας όμως ο Γέλωνας, έχασε το στήριγμά του. Το ιστορικό του μέγεθος εξαφανίστηκε στο πέπλο σιωπής που άπλωσαν κύρια οι Αθηναίοι Ιστορικοί αλλά και όλοι οι άλλοι που αναφέρθηκαν στους αγώνες της εποχής του. Ο ΑΣΤΥΛΟΣ χάθηκε. Στην σκόνη της Ιστορίας διαλύθηκαν οι ιαχές του πλήθους... Στην όγδοη νίκη στην τέταρτη συνεχή Ολυμπιάδα το 476 π.Χ., åöôÜ φορές θα φόραγε τον κότινο, αλλά αυτή την τελευταία φορά που θα έτρεχε σε επίσημο αγώνα ήθελε να κρατήσει μέσα του τις στιγμές που εκείνος μόνο θα θυμόταν... όσο θα ζούσε. Γιατί μετά θα ξεχνιόταν... Τόχε καταλάβει από τις περιφρονητικές ματιές των αρχόντων των άλλων Ελληνικών πόλεων. Διάλεξε επίτηδες να τρέξει για τελευταία φορά τον Οπλίτη δρόμο. Γιατί κρατούσε πολύ... Γιατί τα λεπτά αυτά... ήταν πολλά και το πλήθος που τον θαύμαζε θα τον έβλεπε για τελευταία φορά. Ήθελε αυτά τα λεπτά να κρατήσει μέσα του για πάντα... Μα ήξερε... Αυτός ο ΜΕΓΑΣ Αθλητής, ο ΜΕΓΑΣ Δρομέας... ο ΑΣΤΥΛΟΣ από τον Κρότωνα που έτρεχε σαν Συρακούσιος... θα ξεχνιόταν την άλλη κιόλας ημέρα που το πλήθος θα τον ζητωκραύγαζε. Μα δεν τον ένοιαζε...</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Άνοιξε</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> το ρυθμό του. Πίσω του άκουγε τις βαριές ανάσες των συναθλητών του. Εκείνος δεν έτρεχε για τον Γέλωνα..., για τις Συρακούσες, την Αθήνα, τη Σπάρτη... Έτρεχε γι' αυτόν τον ίδιο.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Άνοιγε</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> το ρυθμό... Άνοιγε... Άνοιγε... Ο κόσμος παραληρούσε. Ο Άστυλος, Ολυμπιονίκης σε μία τέταρτη συνεχή Ολυμπιάδα, όγδοη συνολική νίκη.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Και</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> μετά η σκόνη... Η λήθη...</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Και</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> η μοναδική αυτή μορφή στα χέρια σας εδώ. Σαν ένα ιστορικό μνημόσυνο για κάποιον που δεν έχει ξαναϋπάρξει όμοιός του... Για κάποιον ξεχασμένο... που κανένας ποτέ ίσως δεν έγραψε, δεν δάκρυσε, δεν υπολόγισε... ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΙΣΩΣ ΔΡΟΜΕΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΤΟΝ ΑΣΤΥΛΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΡΟΤΩΝΑ...</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ΥΓ</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">.: Σημειώσεις για τον Κρότωνα, τον Άστυλο, τον Γέλωνα τον Α': ΚΡΟΤΩΝ: Σημαντική αποικία των Αχαιών μεταξύ Τάραντα και Ρηγίου στον κόλπο της Καλαβρίας. Η μεγίστη ακμή συμπίπτει με την έλευση του εξόριστου Πυθαγόρα και 300 μαθητών του. Στα χρόνια που ακολούθησαν απέκτησε σημαντική δύναμη ενώ στην Αθλητική Ιστορία των Αρχαίων Ολυμπιάδων και ιδιαίτερα την εποχή του 588 π.Χ. - 476 π.Χ. έβγαλε πάρα πολλούς Ολυμπιονίκες, κύρια στα βαριά áθλήματα και τους δρόμους, και με τον Άστυλο κύριο εκπρόσωπο στους δρόμους.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Σήμερα</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> η πόλη υπάρχει με το όνομα (Crotoni), ενώ σημαντικά είναι τα ευρήματα, με προεξάρχον το Ιερό της Λικινίας Ήρας, κοντά στο οποίο —και εδώ είναι το ενδιαφέρον— βρίσκεται γκρεμισμένος ο ανδριάντας που είχαν αναγείρει οι Αρχαίοι Κροτωνιάτες για τον Άστυλο, όταν είχε κερδίσει την πρώτη του Ολυμπιάδα και τον οποίο γκρέμισαν όταν έμαθαν τη «μεταγραφή» του στις Συρακούσες του Γέλωνα. Το σπίτι του το μετέτρεψαν σε φυλακή, ενώ το όνομά του διαγράφτηκε από το ονοματολόγιο του Κρότωνα και χάθηκε από την Ιστορία. Ο Άστυλος βέβαια δοξάσθηκε από τον τύραννο των Συρακουσών. Ο Σιμωνίδης έγραψε και απέθεσε, κατ' εντολή του, επίγραμμα στους Δελφούς για κάποια νίκη του στα Πύθια. Ο Πυθαγόρας δε, του φιλοτέχνησε άγαλμα που το εναπόθεσαν στην Ολυμπία...</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Όλ</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">' αυτά όμως έγιναν σκόνη... Η Παγκόσμια Αθλητική Ιστορία αγνόησε και αγνοεί το φαινόμενο του Αστυλου, του πολυ-Ολυμπιονίκη των δρόμων από τον Κρότωνα, εξ αιτίας, ίσως, της μεταγραφής του και της πολιτικής... των Ελληνικών πόλεων που δεν ήθελαν τον Γέλωνα και αργότερα τον διάδοχό του στα πόδια τους, τα χρόνια που επακολούθησαν τους αμυντικούς πολέμους των Ελλήνων ενάντια στους Πέρσες...</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ΣΗΜΕΙΩΣΗ</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> 2η: Λέγεται ότι ο Άστυλος στην 4η Ολυμπιάδα που έτρεξε, στην Ιστορική Ολυμπιάδα του 476 π.Χ., έχασε από τον νεαρό Σκαμάνδριο τον Μυτιληναίο στον Στάδιο Δρόμο. Ιστορικά δεν έχει αποδειχθεί αυτό, το πιθανότερο είναι ο Άστυλος να διάλεξε να τρέξει στον Οπλίτη Δρόμο, που η πείρα του, αλλά και ο λιγότερος, σίγουρα, ανταγωνισμός, -ήταν δυσκολότερο αγώνισμα, και ακολουθούσε εκείνο των άλλων αγωνισμάτων ΔΡΟΜΟΥ- θα του εξασφάλιζαν πολύ πιο εύκολα την νίκη, όπως και έγινε.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Η</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> μετέπειτα ζωή του ήταν γεμάτη από περιπέτειες. Για χρόνια πολλά ήταν ο επίσημος προπονητής των ΔΡΟΜΕΩΝ στις Συρακούσες και στις άλλες Σικελικές Ελληνικές πόλεις που διαφέντευαν οι τύραννοι - ηγέτες των Συρακουσών... Σπουδαιότερος Δρομέας που πέρασε από τα χέρια του ήταν ο Εργοτέλης από την Κνωσό, δις-Ολυμπιονίκης στον Δόλιχο Δρόμο το 472 - 464 π.Χ. και ο Κρίσων ο Ιμεραίος, πολλές φορές νικητής στα Πύθια, στα Ολύμπια και στις άλλες Ελληνικές γιορτές.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Από</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> την προπονητική του ικανότητα βγήκαν και άλλοι σπουδαίοι Δρομείς που νίκησαν σε διάφορους Αγώνες πόλεων της Σικελίας, που ο Αστυλος υπηρέτησε, που συνέχιζαν αυτό που οι προκάτοχοί του από τον Κρότωνα είχαν πετύχει για έναν και περισσότερο αιώνα. Να κερδίζουν στους Αγώνες Δρόμου στην Ολυμπία. Ο Κρότωνας, η ιδιαίτερη πατρίδα του βέβαια δεν είχε ξαναβγάλει καλύτερο Δρομέα, αλλά μετά τη «μεταγραφή» του έκλεισε τη Σχολή Δρομέων και έτσι τελείωσε η μεγάλη παράδοση που είχε δημιουργήσει.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Λέγεται</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> ότι ο Αστυλος λίγο πριν πεθάνει, γύρω στο 440 π.Χ., ζήτησε να τον μεταφέρουν στην ιδιαίτερη</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 0pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">πατρίδα</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> του, τον Κρότωνα. Αυτό έγινε μυστικά. Αφού αντίκρυσε την πόλη και το σπίτι του —δεσμωτήριο πια— πάνω από τα υψώματα που δέσποζαν της πόλης, ο Άστυλος ξεψύχησε από τη συγκίνηση. Τάφηκε στις Συρακούσες, αφού οι συνοδοί του και η οικογένειά του, λιγοψύχησαν στην ιδέα της καθολικής αντίδρασης των κατοίκων του Κρότωνα για ταφή στην πόλη του.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.2; margin-bottom: 10pt; margin-top: 0pt;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">Ο</span><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: italic; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> Άστυλος ήταν ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΕΑΣ της ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΚΡΟΤΩΝΑ. Μ' αυτόν ολοκληρώθηκε ο κύκλος της ιστορικής πόλης και άρχιζε μια άλλη καινούργια εποχή για τους ΔΡΟΜΕΙΣ στην Ολυμπία.</span></span></div> <div dir="ltr" style="line-height: 1.3800000000000001; margin-bottom: 10pt; margin-top: 0pt; text-align: right;"> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Δ. ΣΑΜΙΟΣ</span></span></div> <span style="font-family: "verdana" , sans-serif;"><span style="background-color: transparent; color: black; font-size: 14.6667px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: 400; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Α.Π.Σ. «ΑΠΟΛΛΩΝ» ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ</span></span></div>

ΑΣΤΥΛΟΣ Ο ΚΡΟΤΩΝΙΑΤΗΣ

Δύο μήνες πριν τη θριαμβευτική νίκη στις 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ. στην Σαλαμίνα, διοργανώθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της 76ης ΟΛΥΜΠΙΑ...

Διαβάστε περισσότερα »

Μια ιστορική μονογραφία από τον Κωνσταντίνο Σάμιο

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="-webkit-text-stroke-width: 0px; clear: both; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: center; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhV697HsNHtX9XBWcCDm3iUiVa1C59bc6uYtT77EJvboNYeSFtNlAzhSs98VAY0D0ScyOl63Xr2DDDfvHXWeU8z2rlX5rPk3IBTC9FPYgF_RKPap3Gl5svLYIgk-FAaKLtMM8dOtQmFID6a/s1600/ScreenHunter_01+May.+12+00.04.gif" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b><img border="0" height="205" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhV697HsNHtX9XBWcCDm3iUiVa1C59bc6uYtT77EJvboNYeSFtNlAzhSs98VAY0D0ScyOl63Xr2DDDfvHXWeU8z2rlX5rPk3IBTC9FPYgF_RKPap3Gl5svLYIgk-FAaKLtMM8dOtQmFID6a/s320/ScreenHunter_01+May.+12+00.04.gif" style="cursor: move;" width="320" /></b></span></a></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="color: #660000; font-family: Verdana, sans-serif;"><b>ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟ ΑΡΤΕΜΙΣΙΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="color: #660000; font-family: Verdana, sans-serif;"><b>ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 480 π.Χ. (1ο έτος της 75ης Ολυμπιάδας).</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="color: #660000; font-family: Verdana, sans-serif;"><b>ΤΙ ΘΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΕΑΝ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΑΣΩΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΠΑΙΑ, ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΦΩΚΑΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ, ΟΠΩΣ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΙ ΟΙ 300, ΟΙ 700 ΘΕΣΠΙΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ 6.000 ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ;</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="color: #660000; font-family: Verdana, sans-serif;"><b>ΠΩΣ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟΦΥΕΣ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΗΤΑΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΑΝΔΡΕΙΑΣ, ΕΥΨΥΧΙΑΣ, ΑΡΙΣΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΣ, ΕΝΩ ΝΙΚΗΣΕ ΚΑΤΑ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΤΕΛΙΚΑ ΗΤΤΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΞΗΡΑ, ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΟΜΩΣ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΘΙΚΗ ΝΙΚΗ...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Τα γεγονότα του καλοκαιριού του 480 π.Χ. είναι γνωστά στην Παγκόσμια ιστορία και προκαλούν ακόμα και σήμερα θαυμασμό ανάμεικτο με έντονο προβληματισμό και συζήτηση στους ιστορικούς αλλά και στους στρατιωτικούς κύκλους...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Και ο προβληματισμός αλλά και η έντονη συζήτηση έγκειται στα τεράστια ερωτηματικά για το στρατηγικό σχέδιο που είχε καταστρώσει η ελληνική πλευρά σε ξηρά και θάλασσα για την υπεράσπιση της αμυντικής γραμμής σε Θερμοπύλες – Βόρειο Ευβοϊκό Κόλπο – Εύβοια και κατά συνέπεια όλης της Νοτίου, ανυπότακτης στην πλειοψηφία των πόλεων – κρατών, Ελλάδας.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Στη μονογραφία μου αυτή, θα επιχειρήσω να αναπτύξω μια νέα, διαφορετική στην προσέγγιση και στην επιχειρηματολογία άποψη, που θα τη θεμελιώσω πάνω στην πραγματική ροή των γεγονότων που διαδραματίστηκαν τους κρισιμότατους αυτούς μήνες που καθόρισαν -εν πολλοίς- και την πορεία της Ιστορίας μας.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Είναι δεδομένο ότι κάθε νέα προσέγγιση σε πραγματικά γεγονότα, θα κριθεί και αυτή από το κοινό, είτε ειδικό είναι αυτό, είτε με την ιδιότητα του φιλογνώστη και μελετητή της Ιστορίας και της στρατιωτικής τέχνης.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Ας έλθουμε όμως στα πραγματικά γεγονότα:</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Παραδοχή πρώτη: Η προσπάθεια των Ελλήνων -συνασπισμένες δυνάμεις- στην υπεράσπιση του Μετώπου των Τεμπών, στις αρχές της άνοιξης, απέβη άκαρπη, και οι 10.000 περίπου Έλληνες υπό τους Σπαρτιάτη Ευαίνετο και τον Αθηναίο Θεμιστοκλή που εστάλησαν από το Κοινό των Ελλήνων, υποχώρησαν προ του άμεσου κινδύνου υπερκέρασης και εγκλωβισμού – αφανισμού τους στα στενά των Τεμπών.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Υπολογίζεται ότι το εκστρατευτικό Ελληνικό Σώμα έφθασε με πλοία στο λιμάνι του Άλου, αρχές Απρίλη και μετά από μια εβδομάδα περίπου (γύρω στις 15 Απρίλη) πάρθηκε η απόφαση του απεγκλωβισμού – υποχώρησης από την αμυντική θέση των Τεμπών και η επαναφορά στην Κόρινθο.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Η αποτυχία της άμυνας στα Τέμπη, δημιούργησε έντονο προβληματισμό και έριδες ανάμεσα στις δυνάμεις των Ελλήνων που κράτησαν περίπου 2,5 μήνες.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Φάνηκε ότι η άποψη της αντιμετώπισης σε ένα μέτωπο (στην προκειμένη περίπτωση, στην ξηρά), χωρίς τη ναυτική συνεργασία, ήταν καταδικασμένη σε πλήρη αποτυχία.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Εκεί, μέσα σ’ αυτούς τους δυόμιση μήνες, φαίνεται να ωρίμασε το εκπληκτικό σχέδιο της ολοκληρωμένης – συνδυαστικής κοινής δράσης Στρατού – Ναυτικού, στην αμυντική γραμμή των Θερμοπυλών – Λιχαδονησίων – Αρτεμισίου, που θα ανέκοπτε την προέλαση των Περσών.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Τα βασικά στοιχεία του απίστευτα νεωτεριστικού πρώτου στην Παγκόσμια Ιστορία συνδυασμένου πολεμικού στρατιωτικού σχεδίου, ήταν τα εξής:</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Παραδοχή δεύτερη: Η ανακοπή της Καθόδου των περσικών δυνάμεων ξηράς που ανέρχονταν σε περίπου 400.000 στρατιώτες (χωρίς τις αναγκαίες 200-250.000 βοηθητικές δυνάμεις τους), με τη διατήρηση και ολοκλήρωση της άμυνας, στη στενή δίοδο των Θερμοπυλών και του βορειοδυτικού αντιρείσματος του Καλλιδρόμου – Χαλκωμάτας.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Η Άμυνα στα στενά των Θερμοπυλών – Καλλιδρόμου, ήταν σχεδιασμένη να αντέξει 5 κατ’ ελάχιστον ημέρες για να μειωθεί το αξιόμαχο του περσικού στρατού, να καμφθεί το ηθικό του, αλλά και να τελειώσουν, στο πεδίο της μάχης, τα εφόδια που επαρκούσαν για 5-6 ημέρες το πολύ για να συντηρηθεί όλος αυτός ο τεράστιος σε όγκο και ανάγκη στρατός...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Παραδοχή τρίτη: Να επιδιωχθεί η τακτική σύγκρουση, εκεί όπου όπως αποδείχθηκε στη Σαλαμίνα, δυο μήνες σχεδόν μετά, τα ελληνικά πλοία και πληρώματα, πλέοντας σε γνωστά ύδατα και με εκπληκτική οργάνωση, σχεδίαση και εκτέλεση ελιγμών και τακτικών πάνω στη θάλασσα, μπορούσαν να εκμηδενίσουν ή να επιφέρουν καίριο πλήγμα στα περσικά πλοία. Με πρώτιστο σκοπό, την αποκοπή του Ναυτικού των περσικών δυνάμεων από τις δυνάμεις στην ξηρά, την πλήρη διακοπή του ανεφοδιασμού του στρατού ξηράς από θαλάσσης, και τον εξαναγκασμό του σε υποχώρηση στην ξηρά, μετά την ήττα στη θάλασσα και τον εγκλωβισμό του στη στενή δίοδο των Θερμοπυλών.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Παραδοχή τέταρτη: Ο λαμπρός σχεδιασμός της ολοκληρωμένης συνδυαστικής αμυντικής γραμμής Θερμοπυλών – Αρτεμισίου κατά την εκτέλεση, είχε ορισμένες παραδοχές, οι οποίες εφαρμόστηκαν στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα και κατέληξαν στους θριάμβους της Σαλαμίνας, των Πλαταιών και της Μυκάλης (Σεπτέμβριος 480 π.Χ., Ιούλιος 479 π.Χ.)...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Παραδοχή 5η: Στη θάλασσα, όπως προαναφέρθη, τα ελληνικά πλοία και πληρώματα είχαν καλύτερη εκπαίδευση, τα διδάγματα δε της τριήμερης ναυμαχίας στο Αρτεμίσιο, με τους ελιγμούς σε στενό χώρο, χρησίμευσαν σαν πρόβα τζενεράλε για την επική σύγκρουση στη Σαλαμίνα, ενάμιση μήνα μετά.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Ήταν αυτονόητο λοιπόν, ότι το στρατιωτικό σχέδιο ήταν με όλες τις λεπτομέρειες νικηφόρο και αποσκοπούσε στην υποχώρηση των Περσών, αφού θα είχαν ηττηθεί στη θάλασσα και θα είχαν αναγκαστεί, χάνοντας επίλεκτες δυνάμεις τους και λόγω α) της έντονης ζέστης των στενών των Θερμοπυλών και β) της έλλειψης εφοδίων – φαγητών – τροφής για το ιππικό, να υποχωρήσουν μετά την έκτη – έβδομη ημέρα των συγκρούσεων στην ξηρά.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Παραδοχή 7η: Είναι επίσης μέγα ιστορικό λάθος η άποψη για τους Σπαρτιάτες και Θεσπιείς που έπεσαν μέχρι ενός την τρίτη ημέρα της επικής μάχης των Θερμοπυλών, περικυκλωθέντες από τους Πέρσες που υπερκέρασαν το βορειοδυτικό πέρασμα του Ασωπού – Χαλκωμένης από τους υποχωρήσαντες 1000 Φωκαείς που το φύλαγαν, ότι έπεσαν μάταια.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Η εξασφάλιση του υπόλοιπου Ελληνικού Στρατού, αλλά και του στόλου, μετά τη νίκη στο Αρτεμίσιο, ήταν το επιστέγασμα της στρατηγικής τέχνης του πολέμου.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Προκειμένου να σωθούν οι περίπου 5000 υπόλοιποι Έλληνες ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ οι 300 Σπαρτιάτες (όσοι είχαν απομείνει μετά τις πρώτες δυο ημέρες της μάχης) και οι εναπομείναντες από τους 700 Θεσπιείς.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Παραδοχή 8η: Αυτό το στρατηγικό σχέδιο ήταν αποτέλεσμα των συνεχών συσκέψεων των επικεφαλής στρατηγών, τόσο της Σπάρτης, όσο και της Αθήνας, αλλά και των άλλων ελεύθερων ελληνικών πόλεων, τόσο στο συνέδριο του Ισθμού (Κορίνθου) που προηγήθηκε της Μάχης των Θερμοπυλών, όσο και στις επιτόπου εκτιμήσεις και επιχειρήσεις... Οι ελληνικές δυνάμεις ευτύχισαν  την κατάλληλη εκείνη στιγμή να έχουν επικεφαλής τους εμπειρότατους στρατηγούς αλλά και πραγματικές ιδιοφυΐες. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι ηρωικοί Σπαρτιάτες, Λεωνίδας στην ξηρά και Ευρυβιάδης στη θάλασσα, στη δεύτερη κατηγορία αυτός που ουσιαστικά πέρασε στην Ιστορία για την πραγματικά ιδιοφυή του στρατιωτική τακτική, τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά, ο Αθηναίος Θεμιστοκλής.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Κανείς δεν γνωρίζει πώς αυτός ο απίστευτος Έλληνας στρατηγός και πολιτικός άνδρας κατάφερε να οργανώσει και να πείσει, μετά το συνέδριο της Κορίνθου και να σχεδιάσει σε συνεργασία με τους Σπαρτιάτες ηγέτες και βέβαια με τη συνεισφορά των υπόλοιπων επικεφαλής των άλλων πόλεων, αυτό το μεγαλοφυές σχέδιο.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Ένα σχέδιο που εφαρμόσθηκε ξανά, ένα χρόνο σχεδόν μετά, στη συντριβή των Περσών στη Μυκάλη, ενώ το εφάρμοσε αργότερα ο Μέγας Αλέξανδρος, πολλάκις στην εκστρατεία του, ο Οκταβιανός στο Άκτιο, ο Βελισσάριος στη Ραβένα, και πολλοί μεγάλοι στρατηγοί στην παγκόσμια Ιστορία...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Παραδοχή 9η: Στη μάχη των Θερμοπυλών, ίσως χρειαζόταν ένα μικρό αλλά πολύ εκπαιδευμένο Σώμα, είτε Σπαρτιατών είτε Αθηναίων οπλιτών, να φυλάει επικεφαλής των Φωκαέων τις υπώρειες του Καλλίδρομου και να κρατήσει την επικείμενη υπερκέραση των Περσών. Αν συνέβαινε αυτό και με δεδομένο ότι το ηθικό των Σπαρτιατών, των Θεσπιέων αλλά και των άλλων Ελλήνων (Τεγεάτες, Μαντινείς, Αρκάδες, Κορίνθιοι, Φλειάσιοι (Νεμεάτες), Μυκηναίοι, Θηβαίοι, Λοκροίς κ.λπ.) ήταν υψηλότατο λόγω των συνεχών νικηφόρων εκβάσεων στις σώμα με σώμα πολεμικές συγκρούσεις των δυο πρώτων ημερών. Οι ελάχιστες απώλειες του ειδικού σώματος των Σπαρτιατών και των συμμάχων τους θα επέτρεπαν την επί ημέρες νικηφόρα αντίσταση στο απόρθητο πεδίο των στενών των Θερμοπυλών, μεταξύ πρώτου και δεύτερου τείχους που είχαν κατασκευάσει λίγο πριν τη μάχη, που οι περισσότεροι ερευνητές συγκλίνουν ότι διεξήχθη μεταξύ 5-7 Αυγούστου (ενώ μερικοί προτείνουν την αμέσως επόμενη εβδομάδα στις 12-14 Αυγούστου) του πρώτου έτους της 75ης Ολυμπιάδας (480 π.Χ.).</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Όμως με το ΑΝ, δεν δικαιώνεται κανείς στην Ιστορία.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Το αδύνατο αυτό σημείο αποδείχθηκε καθοριστικό για την έκβαση της Μάχης των Θερμοπυλών και για την τύχη των 1000 ανδρών (300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς) που έπεσαν μέχρι ενός στην τελική φάση της θρυλικής αυτής στιγμής για τον Ελληνισμό και την παγκόσμια Ιστορία (3η ημέρα της Μάχης).</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Παραδοχή 10η: Ο Λεωνίδας μαζί με τον Θεμιστοκλή και τον Ευρυβιάδη οργάνωσαν ένα ευφυέστατο σχέδιο υψίστης σύλληψης και οργανωτικού σχεδιασμού που είχε σκοπό τη νίκη εκεί στις Θερμοπύλες και στο Αρτεμίσιο και όχι βέβαια την άσκοπη θυσία και την εξολόθρευση πολύτιμων δυνάμεων εκπαιδευμένων για την τελική έκβαση του αμυντικού πολέμου του Ελληνισμού...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Ο καιρός (Ιούλιος – Αύγουστος), το μέρος (θερμότατο) και με υψηλά ποσοστά κουνουπιών κατά τους θερινούς μήνες, λόγω των προσχώσεων των ποταμών (Σπερχειού, Γοργοποτάμου, Μέλανος, Ασωπού), η έλλειψη τροφής και εφοδίων που θα τελείωναν μέσα σε 5-7 ημέρες για το τεράστιο Περσικό στράτευμα, η νικηφόρα αντίσταση των καλύτερα εξοπλισμένων και εκπαιδευμένων δυνάμεων, τόσο στην ξηρά, όσο και στη θάλασσα, θα δημιουργούσαν ένα από τα μεγαλύτερα στρατιωτικά κατορθώματα στην παγκόσμια στρατιωτική Ιστορία.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Η σύλληψη και η εκτέλεσή του σε συνδυασμένο – ενοποιημένο χρόνο, αποτελεί μια τομή στην Παγκόσμια Στρατιωτική Ιστορία και μάλιστα με τα δεδομένα των επικοινωνιών και της ροής των ειδήσεων από τα πεδία της μάχης σε ξηρά και θάλασσα, αποτελούν ένα ακόμα απίστευτο κατόρθωμα που προκαλεί θαυμασμό και αποδεικνύει την σε απίστευτο βαθμό συνεργασία μεταξύ των δυνάμεων που αγωνίζονταν στην ξηρά και αυτών που πολεμούσαν στη θάλασσα... Ο απεγκλωβισμός του νικητή ελληνικού στόλου από το Αρτεμίσιο, μετά την είδηση της πτώσης των Θερμοπυλών, έγκαιρα και με τάξη, δείχνει το πόσο κοντά και με ομαλή ροή είχαν την πληροφόρηση τα δύο τμήματα των ελληνικών δυνάμεων σε ξηρά και θάλασσα.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Όλα αυτά που προαναφέρθηκαν, καταδεικνύουν ότι η στρατηγική επιλογή του Ελληνικού Στρατού και του Ελληνικού Ναυτικού στη γραμμή Αμύνης Θερμοπυλών – Βόρειου Ευβοϊκού – Αρτεμισίου, και σωστή ήταν, και με πλήρη τη βεβαιότητα, ότι με όλες τις συνθήκες της Μάχης, συνδυαστικά, σε θάλασσα και ξηρά, μπορούσε να αποβεί ΝΙΚΗΦΟΡΑ.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Τιμή και δόξα λοιπόν, πρέπει τόσο στους σχεδιαστές της Μάχης Λεωνίδα, Θεμιστοκλή, Ευρυβιάδη και στους 6.000 υπερασπιστές των Θερμοπυλών (ακόμη και τους Φωκαείς) αλλά και στους 50.000 περίπου ναυτικούς και μαχητές των ελληνικών πλοίων στο Αρτεμίσιο. Και πάνω απ’ όλα, πρέπει να τονιστεί ότι η θυσία των 1000 Ελλήνων στη Μάχη των Θερμοπυλών έγινε ΦΑΡΟΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Αν για την παγκόσμια Στρατιωτική Ιστορία, μια ήττα αποδεικνύεται και οδηγεί στη νίκη την τελική, ΟΙ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ.</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Και διδάσκουν ότι παρά τις προβλέψεις και τον όγκο του αντίπαλου στρατού που εισβάλλει σε μια χώρα, ένας καλά εκπαιδευμένος, οργανωμένος και ενωμένος λαός, μπορεί να νικήσει όταν έχει πίστη και μάχεται για το ανώτερο όλων των ιδανικών: ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Η μονογραφία αυτή γράφτηκε σαν ένας φόρος τιμής ΣΤΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΩΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΙΣΙΟΥ και σαν μια πρώτη προσέγγιση για τη συγγραφή ενός πονήματος που θα δοθεί στους συμμετέχοντες στον 1ο Αγώνα Δρόμου “Στα χνάρια των 300” που θα διοργανωθεί το 2017 (6-10 Ιούλη) από τη Σπάρτη έως τις Θερμοπύλες (και βέβαια θα δίδεται και στους συμμετέχοντες Έλληνες και ξένους δρομείς, τα επόμενα χρόνια σε κάθε διοργάνωση).</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜ. ΣΑΜΙΟΣ</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>ΥΓ.: Πολλοί συγχέουν την ανδρεία και την ευψυχία με την άσκοπη θυσία και τον ουσιαστικό αυτοχειριασμό. Σίγουρα, οι υπερασπιστές των Θερμοπυλών, με πρώτο τον αρχιστράτηγο της μάχης, τον θρυλικό Λεωνίδα, δεν ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Προκειμένου να εγκλωβιστεί όλη η ελληνική δύναμη των 6.000 ανδρών, όσοι είχαν απομείνει από τους “300” και τους “700” Θεσπιείς, έμειναν εκεί... Για να καθυστερήσουν και να επιφέρουν τις μέγιστες απώλειες στον εχθρό, επιτρέποντας στους 5.000 υπόλοιπους Έλληνες να υποχωρήσουν και να σωθούν για να πολεμήσουν αργότερα στη Σαλαμίνα, και κύρια στην επική μάχη των Πλαταιών το επόμενο καλοκαίρι...</b></span></div> <div style="-webkit-text-stroke-width: 0px; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; margin: 0px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 1; word-spacing: 0px;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><b>Άρα, ακόμα και την ύστατη ώρα, προσέφεραν... Και όχι μόνο... Ο ΘΑΝΑΤΟΣ, ΤΟΥΣ ΕΞΥΨΩΣΕ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ... ΑΘΑΝΑΤΟΙ...</b></span></div> </div>

Μια ιστορική μονογραφία από τον Κωνσταντίνο Σάμιο

ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟ ΑΡΤΕΜΙΣΙΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ. ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΤΗΝ...

Διαβάστε περισσότερα »