Παρατηρητής
Όποιος μπλέκει με τα πίτουρα, σύντροφε ή μάλλον πρώην σύντροφε Μπένο, στο τέλος τον τρώνε οι κότες.
Κι εσύ, με τόσα χρόνια πολιτικής διαδρομής στην πλάτη, θα έπρεπε να το γνωρίζεις καλύτερα από πολλούς.Μόνο που, όπως αποδεικνύεται, τα κελεύσματα της εξουσίας στάθηκαν ισχυρότερα από τα διδάγματα μιας ολόκληρης πολιτικής ζωής. Δέχθηκες την πρόσκληση, ανέλαβες την αποστολή, έβαλες το όνομά σου και το κύρος σου σε ένα μεγαλόπνοο σχέδιο για τον Έβρο και τώρα ανακαλύπτεις ότι από τα 3 δισ. ευρώ μπορεί κανείς να προσγειωθεί στα 309 εκατομμύρια και από το «master plan» στο «ευχαριστούμε πολύ, θα το δούμε».Και αισθάνεσαι προσβεβλημένος.Δικαίως, ενδεχομένως.Αλλά και κάπως αργά.
Γιατί στην πολιτική δεν αρκεί να γνωρίζεις να σχεδιάζεις. Πρέπει να γνωρίζεις και με ποιους επιλέγεις να συνταξιδεύεις κυρίως όταν τους δανείζεις το όνομά σου για να ντύσουν με αξιοπιστία τις υποσχέσεις τους.Και επειδή εσύ είσαι παλιός και τα ξέρεις αυτά:όπως στρώνεις, έτσι κοιμάσαι.
Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση, Σταύρο, άλλος έστρωσε το κρεβάτι, εσύ έβαλες τα σεντόνια και τώρα σε ενημερώνουν ότι… το δωμάτιο άλλαξε ιδιοκτήτη.
Τα πίτουρα, βλέπεις, έχουν ένα κακό:οι κότες εμφανίζονται πάντοτε στο τέλος.
Παρατηρητικός