Με αφορμή το θάνατο-εξόντωση του στρατηγού Μλάντιτς...
Επανήλθε στο προσκήνιο η επικοινωνιακή διαχείριση από ΗΠΑ-Βρετανία, των εγκλημάτων που διαχρονικά διαπράττουν οι ίδιοι προκειμένου να διατηρούν υποταγμένο τον πλανήτη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το επικοινωνιακό τους όπλο εναντίον του λαού και της ιδέας της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας ονομάστηκε Σρεμπρένιτσα. Από κοντά οι ευρώ/αριστερο/αναρχο/φιλελεύθεροι να μας πουλήσουν αντικειμενικότητα: Κακοί βέβαια οι αγγλοαμερικανοί αλλά δολοφόνος και ο "τάδε". Ο αντίπαλος των δυτικών ποτέ δεν είναι λαός, χώρα, κοινωνική τάξη, κίνημα. Είναι πρόσωπο, ο χασάπης, ο δολοφόνος, ο δικτάτορας, Μλάντιτς, Μιλοσεβιτς, Πούτιν, Ασσαντ, Σανταμ ή απρόσωπη εγκληματική οργάνωση (Χαμάς, Μουλάδες, 17Ν, Κομμουνιστοσυμμορίτες).
Πρέπει η συζήτηση να περάσει από τη μεμονωμένη αντίκρουση, στην αποκάλυψη της επικοινωνιακής μεθοδολογίας των ΗΠΑ - Βρετανών σε όλες τις συγκρούσεις που οι ίδιοι προκαλούν:
Η διάλυση του μόνου ισχυρού ομόσπονδου κράτους που ιδρύθηκε ποτέ στη Βαλκανική ονομάστηκε Σρεμπρένιτσα,
Η υπαγωγή ολόκληρης της ανατολικής Ευρώπης, συμπ/νης της Ρωσίας, στον αμερικανικό έλεγχο ονομάστηκε "το έγκλημα της Μπούτσα",
Η υπαγωγή της Δυτικής Ασίας στον αμερικανικό έλεγχο ονομάστηκε χημικά του δικτάτορα Σάνταμ, Κορμοράνος , χημικά του δικτάτορα Άσσαντ.
Η δολοφονία ολόκληρης της ηγεσίας του Ιράν και η προσπάθεια καταστροφής της χώρας ονομάζεται "τρελαμένοι μουλάδες"
Η σφαγή των Παλαιστινίων ονομάζεται "το έγκλημα της Χαμάς",
Η απόπειρα ναυτικού αποκλεισμού της Κίνας ονομάζεται δικαίωμα στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα.
Η επιβολή μνημονίων στην Ελλάδα ονομάζεται "το έγκλημα της Μαρφίν",
Η συνέχιση του αγώνα για ανεξαρτησία της Ελλάδας μετά τη χούντα ονομάστηκε "Αξαρλιάν", Η συστηματική σφαγή της Ελληνικής αριστεράς από τους αγγλοαμερικανούς και η οριστικοποίηση του ελέγχου τους πάνω στη χώρα ονομάστηκε "σφαγή του Μελιγαλά" και κομμουνιστική ανταρσία .
Πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα. Να μην καθορίζουν οι αμερικανοί και οι γεμάτοι αυτοπεποίθηση κατά τόπους λεκέδες τους, πως θα σκεφτόμαστε, πως θα μιλάμε και εν τέλει τι θα κάνουμε.
Το ζητούμενο για όλο τον κόσμο παραμένει η απελευθέρωση από το δυτικό νεοαποικιακό σύστημα.
