ΚΙ ΟΜΩΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ…
ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ…
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ 187 ΦΤΩΧΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ 23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ, ΧΩΡΟ ΘΗΛΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΑΠΟΡΕΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ, ΔΩΡΕΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ ΓΙΑ ΑΠΟΡΟΥΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΤΕΣ, ΝΕΕΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ» ΓΙΑ ΑΠΟΡΕΣ ΝΕΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΦΤΩΧΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΓΟΝΕΪΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΜΕ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ…
ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ, ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΜΑΣ…
ΠΟΥ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ ΙΔΕΩΝ, ΘΕΛΗΣΗΣ, ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ, ΚΑΙΝΟΤΟΜΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ, ΕΝΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΥΠΟΦΕΡΕΙ…
Πριν από λίγες βδομάδες, με τη νέα χρονιά, ένα νέο πρωτοπόρο –ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ- πρόγραμμα Κοινωνικής Αλληλεγγύης, προστέθηκε στον Δήμο Περιστερίου, τον διπλανό μας όμορο Δήμο.
Πρόκειται για το πρόγραμμα «Από την πρώτη ημέρα δίπλα τους» που αφορά νεογέννητα παιδιά φτωχών οικογενειών και μονογονεϊκών, στα οποία δίδονται κυριολεκτικά τα πάντα, όσα χρειάζονται για τη φροντίδα τους.
Το πακέτο περιλαμβάνει: Γάλατα, κρέμες, μπιμπερό, πιπίλες, πάνες, ρουχαλάκια, κουβερτούλες, μπανάκια, αποστειρωτές, κούνιες, στρωματάκια, καρότσια, όλη κυριολεκτικά την προίκα ενός μωρού, όλα ολοκαίνουργια, ένα πλήρες πακέτο που τιτλοφορείται «ΒΑΒΥ-δίνω».
Σ’ αυτήν την πανελλήνιας πρωτιάς πρωτοβουλία του Δήμου Περιστερίου, έρχονται να προστεθούν οι ήδη υπάρχουσες πρωτοπόρες δράσεις, όπως το πρόγραμμα του Κοινωνικού Παντοπωλείου με πάνω από 2.500 οικογένειες(!!!), το πρόγραμμα «ΣΕ ΕΧΩ ΕΝΝΟΙΑ», ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΣ ΜΗΝΙΑΙΑΣ ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ ΣΕ ΤΡΟΦΙΜΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΙΔΗ, 187 ΦΤΩΧΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΟΥ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΝ ΣΕ 23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ, ΤΟ ΧΩΡΟ ΘΗΛΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΡΕΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ, ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΩΙΝΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΡΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ και τόσα άλλα, όπως τις ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ σε απόρους, άνεργους, φτωχούς Περιστεριώτες!!!
Η στοχευμένη αυτή πρωτοπόρα δράση, γίνεται με ΑΠΟΛΥΤΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ και έρχεται να προστεθεί, όπως προαναφέρθηκε, στις ήδη υπάρχουσες δράσεις, με την πλήρη και ενδελεχή έρευνα για τη διαπίστωση των πραγματικών αναγκών για τις άπορες οικογένειες… Στα προγράμματα αυτά, με την καθοδήγηση του Δήμου, συμμετέχουν ενεργά, δεκάδες εταιρίες, σύλλογοι, φορείς, κι έτσι κατορθώθηκε ένα πραγματικό θαύμα, μια Κοσμογονία που φέρει τον Δημοτικό Προσφυγικό Δήμο στην πανελλήνια πρωτοπορία της Κοινωνικής Προσφοράς με πραγματικά καινοτόμες υλοποιήσιμες ιδέες και πρωτοβουλίες που βοηθούν ουσιαστικά τα κοινωνικά στρώματα που υποφέρουν από τη σοβούσα οικονομική κρίση της εποχής των Μνημονίων, της ανεργίας, της ακραίας φτώχιας και της κοινωνικής καταστροφής.
Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν δίπλα, στον γειτονικό μας Δήμο Περιστερίου, ο Δήμος Αιγάλεω βιώνει ίσως μια άνευ προηγουμένου ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ που αγκαλιάζει ολοένα και περισσότερους, και βυθίζει την πόλη μας σε ολοένα και χειρότερα επίπεδα υστέρησης, μοναδικής αποδιοργάνωσης και κοινωνικής ανθρωπιστικής καταστροφής…
Σ’ αυτά τα αποτελέσματα της οικονομικής καχεξίας και παρωδίας, έρχεται να προστεθεί και η πασίδηλη πλέον σε όλους τους Αιγαλιώτες ανεπάρκεια και ανικανότητα της τωρινής Δημοτικής Αρχής (που συνεχίζει στην πεπατημένη των προηγούμενων) η οποία στερείται νέων ιδεών, θέλησης, φαντασίας, καινοτόμων πρακτικών…
Την ίδια στιγμή που ο κόσμος υποφέρει καθημερινά, η Δημοτική Αρχή της πόλης του Αιγάλεω, αρκείται σε παλαιομοδίτικες πρακτικές Δημοσίων Σχέσεων, χαιρετούρας και ανέξοδων υποσχέσεων, χωρίς κανένα σχέδιο, πρόγραμμα, χωρίς καμιά ριζοσπαστική ιδέα υλοποιήσιμη, που με στοχευμένη δράση και πρακτική, να ανακουφίζει τα πληττόμενα –συνεχώς διογκούμενα- λαϊκά στρώματα του Αιγάλεω.
Δείχνει εντελώς ανήμπορη, ξεκομμένη από την περιρρέουσα θλιβερή πραγματικότητα που βιώνει η πόλη και ο κόσμος της, διέπεται απ’ αυτή τη μακαρία - ευδαιμονιστική αυτο–ευνουχιστική εξουσιολαγνεία και καρεκλοκενταυρία, η οποία ουσιαστικά και τυπικά την έχει αφομοιώσει σε ένα σύστημα διαχείρισης της κρίσης και της παρακμής…
Καμία νέα πρωτοβουλία, κανένα νέο πρόγραμμα, καμία νέα πρακτική που να ακουμπάει τα φτωχά στρώματα και τις ανάγκες τους…
Πού να ακουμπήσει η Δημοτική Αρχή τους φτωχούς φοιτητές της πόλης, τις φτωχές νέες μάνες, τους φτωχούς βιοπαλαιστές που χρειάζονται καταρράκτη, τα νεογέννητα παιδιά φτωχών οικογενειών;… Αντί για τους επιτελείς του κ. Δημάρχου και τον ίδιο, μάλλον για «επιστημονική φαντασία» τούς φαίνονται… Κι όμως, δίπλα, στο Περιστέρι, συμβαίνουν. Τι κι αν δίπλα, οι δημότες οι φτωχοί του Περιστερίου τα ζουν και τα εφαρμόζουν, και η Δημοτική Αρχή εμπλουτίζει με νέα προγράμματα το κοινωνικό της πρόσωπο…
Εμείς εδώ στο Αιγάλεω, βαυκαλιζόμενοι μέσα στην μακαριότητα της «Εξουσίας» και του υποτιθέμενου «αριστερού» προφίλ, βλέπουμε τα τρένα να φεύγουν και τις βάρκες να κουνιούνται… Ενώ ο Λαός του Αιγάλεω βυθίζεται…
Είναι πραγματικά να απορεί και να εξανίσταται ο καθένας… Στ’ αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι το να στηρίζεις έναν πράγματι καινοτόμο θεσμό που φτιάχτηκε από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή, το Κοινωνικό Παντοπωλείο, όπως άλλωστε και το Κοινωνικό Φροντιστήριο, «ξεμπέρδεψες» με την κρίση;…
Ή ότι με το μοίρασμα φρούτων και λαχανικών, αναγκαίων μεν, αλλά τόσο αποσπασματικών και αναποτελεσματικών δε, θα αυτοαθωωθεί για τα όσα ΔΕΝ ΕΠΡΑΞΕ, ως όφειλε και μπορούσε;
Πού είναι το Κοινωνικό Ιατρείο; Πού είναι το Κοινωνικό Φαρμακείο; Πού είναι η βοήθεια στους πάσχοντες από καταρράκτη; Σε φτωχούς φοιτητές που σπουδάζουν σε περιφερειακά πανεπιστήμια; Πού η βοήθεια στα νεογέννητα μωρά των φτωχών και μονογονεϊκών οικογενειών με όλα τα απαραίτητα; Πού είναι τόσα και τόσα προγράμματα, τα οποία θα μπορούσαν να διασφαλίσουν τη ζωή και την ύπαρξη δεκάδων, εκατοντάδων οικογενειών που χρόνια τώρα δυστυχούν μέσα στην πόλη μας… Σε κάθε γειτονιά… Σε κάθε χώρο…
Είναι πραγματικές οι ανάγκες και όχι εικονικές, και αυτό ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΜΕΣΑ Σ’ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ…
Με απίστευτα κενά στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Εργασία, στην έκφραση και δημιουργία, στον αθλητισμό, ο Δήμος Αιγάλεω βασίζεται και περπατά στην έσχατη παρακμή… Στο μεταξύ, το καινούργιο δόγμα της παράταξης που βρίσκεται στο τιμόνι της πόλης αυτή την κρίσιμη περίοδο για όλους που την αγαπούν, που ζουν και ονειρεύονται το καλύτερο γι’ αυτήν, είναι το «Κάνουμε ό,τι μπορούμε»… Έτσι όμως τίποτε δεν αλλάζει… Τίποτε δεν περπατά… Τίποτε δεν δείχνει ότι η πορεία της φθοράς και της παρακμής θα σταματήσει… Ουσιαστικά, η Δημοτική Αρχή, μόλις στο ξεκίνημα, πριν καν συμπληρώσει ενάμιση χρόνο, δείχνει να αγκομαχά… Έχει μείνει από δυνάμεις, από ιδέες, από πρωτοβουλίες… Πηγαινοέρχεται αμήχανη στις εκδηλώσεις των φορέων, των συλλόγων, των ζωντανών –ακόμα- κυττάρων του Αιγάλεω, χωρίς ουσιαστικό λόγο, και με απίστευτες γενικότητες και υπεκφυγές, προσπαθεί να «ξεγελάσει» τον ίδιο της τον εαυτό… Και όχι μόνο αυτό. Αυτό ακυρώνει κάθε προσπάθεια διαλόγου σε οποιοδήποτε επίπεδο, αρνούμενη και μόνο να συζητήσει και να δεχτεί οποιαδήποτε καλόπιστη κριτική και άλλη πρόταση.
Παγιδευμένη σε έναν ιδιότυπο ξερολισμό, μια ιδιότυπη και ιδιόμορφη μεγαλομανία και ιδεοληψία, η οποία είναι πασιφανής πλέον σε κάθε Αιγαλιώτη και Αιγαλιώτισσα που θα ήθελε μια άλλη ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ σχέση με τη Δημοτική Αρχή της πόλης… Μια σχέση αμφίδρομη, που να μην εξαντλείται σε επικοινωνιακά τερτίπια και μηχανισμούς, αλλά ουσιαστική, και κυρίως αποτελεσματική… Και η κοινωνική κρίση, με την πλήρη απουσία ΝΕΩΝ προγραμμάτων από τον Δήμο Αιγάλεω, έδειξε τα όρια του ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ… Που έχουν ήδη εξαντληθεί στον Δήμο μας, δυστυχώς για τους πολίτες, που τον συγκρίνουν με τον διπλανό Δήμο Περιστερίου –αλλά και με δεκάδες άλλους Δήμους της πατρίδας μας- και οι συγκρίσεις είναι συντριπτικές, εις βάρος όλων των φτωχών δημοτών μας…
Κι όμως, πολλοί θα ρωτούσαν: Τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει η κατάσταση; Μα απλά, να παραδειγματιστεί η Δημοτική Αρχή μας από τις δράσεις και από την πρακτική των Δημοτικών Αρχών των άλλων πόλεων… Να επικοινωνήσει μαζί τους… Να πάρει τα θετικά από την εμπειρία τους… Και σιγά-σιγά να ξεκολλήσει το κάρο από τη λάσπη και το τέλμα…
Όσο επιμένει σ’ αυτό τον ιδιότυπο ξεροκέφαλο ξερολισμό, στον απομονωτισμό και την αδράνεια, τόσο ο λαός της πόλης θα νοιώθει το μέγεθος της ανεπάρκειας και ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ των διοικούντων την πολύπαθη πόλη μας…
Και τόσο βέβαια μεγάλη θα είναι και η καταδίκη στις επερχόμενες εκλογές του 2019… Που δεν είναι μακριά… Όσο κι αν δεν το καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν…
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Δ. ΣΑΜΙΟΣ
Πρόεδρος του Α.Π.Σ. «ΑΠΟΛΛΩΝ» ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ