Το σενάριο που διαδίδεται από φιλοσιωνιστικές και αμερικανικές αναφορές παρουσιάζει την ψευδαίσθηση ότι το Ιράν μπορεί να κατατροπωθεί μέσω μιας μαζικής πολυμέτωπης εισβολής, που θα προέρχεται από τον Περσικό Κόλπο, το Ιράκ, τον Καύκασο και τα εσωτερικά αυτονομιστικά μέτωπα.
Στα χαρτιά, φαίνεται εντυπωσιακό. Στο πεδίο της μάχης, αγγίζει τα όρια της φαντασίας.
Μια εισβολή στο Ιράν δεν είναι σαν την εισβολή στο Ιράκ το 2003, ούτε στη Λιβύη. Σίγουρα δεν είναι σαν την διείσδυση στη Συρία το 2011.
Είναι μια χώρα σχεδόν 90 εκατομμυρίων κατοίκων, που κυριαρχείται από μερικές από τις πιο απόκρημνες οροσειρές στη Γη, με απέραντες ερήμους, πολύπλοκες αμυντικές υποδομές και δεκαετίες που αφιερώθηκαν στην προετοιμασία ειδικά για το είδος της εισβολής που οραματίζεται ο παραπάνω χάρτης. Οποιαδήποτε δύναμη επιχειρήσει μια χερσαία επίθεση από το νότο θα πρέπει πρώτα να εγκαταστήσει και να διατηρήσει αμφίβιες αποβάσεις στον Περσικό Κόλπο, υπό αδιάκοπες επιθέσεις με πυραύλους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ναυτικές και αεροπορικές επιθέσεις. Η προσέγγιση των ιρανικών ακτών θα ήταν μόνο η αρχή. Η διατήρηση του ελέγχου θα ήταν ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα.
Μια εισβολή από το Ιράκ δεν θα είχε και πολύ καλύτερη τύχη. Κάθε χιλιόμετρο που θα κέρδιζε κανείς θα επιβάρυνε την εφοδιαστική αλυσίδα, θα εξέθετε τις γραμμές ανεφοδιασμού και θα αύξανε τις απώλειες. Η ιστορία έχει επανειλημμένα δείξει ότι η κατοχή του Ιράν είναι πολύ πιο δύσκολη από τον βομβαρδισμό του.
Οι οικονομικές συνέπειες από μόνες τους θα ήταν καταστροφικές. Τη στιγμή που θα ξεκινήσει ένας τέτοιος πόλεμος, οι ενεργειακές υποδομές σ' ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο γίνονται νόμιμος στρατιωτικός στόχος, το θαλάσσιο εμπόριο μέσω του Πορθμού του Ορμούζ βυθίζεται στο χάος, οι ασφαλιστικές αγορές καταρρέουν, οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται στα ύψη, οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού καταρρέουν και οι οικονομίες κάθε κράτους που συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα θα πληρώσουν ένα καταστροφικό τίμημα.
Έπειτα, σ αυτόν τον χάρτη υπάρχει η Συρία.
Όσοι οραματίζονται μια εισβολή στον Λίβανο μέσω συριακού εδάφους φαίνεται να ξεχνούν ότι οι στρατοί δεν εξαφανίζονται απλώς όταν αλλάζουν οι κυβερνήσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες πρώην μέλη, αξιωματικοί και βετεράνοι του συριακού στρατού δεν έχουν εξαφανιστεί στον αέρα. Οποιαδήποτε προσπάθεια να μετατραπεί η Συρία σε ορμητήριο για έναν ακόμη περιφερειακό πόλεμο θα μπορούσε εύκολα να πυροδοτήσει μια εσωτερική διαμάχη που απειλεί τις ίδιες τις αρχές των Τακφίρι στη Δαμασκό (την ηγεσία των τρομοκρατών της Αλ Κάιντα που τους ανατέθηκε η διακυβέρνηση της νέας Συρίας), ακόμη και πριν και κατά τη διάρκεια της άφιξης μιας ενιαίας ξένης δύναμης στον Λίβανο.
Ο στρατιωτικός σχεδιασμός είναι ένα πράγμα. Η στρατιωτική πραγματικότητα είναι κάτι άλλο.
Οι χάρτες έχουν σχεδιαστεί για να εκφοβίζουν (τρομοκρατήσουν). Οι πόλεμοι αποφασίζονται από τη γεωγραφία, τον εφοδιασμό, το ηθικό, την οικονομία και την πολιτική αντίσταση.
Τις περισσότερες φορές, το πιο θορυβώδες σχέδιο μάχης δεν είναι ένα σχέδιο για τη νίκη, αλλά προπαγάνδα που έχει σχεδιαστεί για να σας πείσει ότι η νίκη είναι ήδη αναπόφευκτη. Ουσιαστικά, κάθε φορά που ο Τραμπ ανοίγει αυτό το χυδαίο στόμα του.»
Marwa Osman, δημοσιογράφος, καθηγήτρια Πανεπιστημίου (Βηρυτός)
Για την μεταφορά, μετάφραση Νίκος Κλειτσίκας
31 Αυγούστου 2024 👉 ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ! Ο «χαλίφης» Ταγίπ Ερντογάν διοχετεύει όπλα στη σιωνιστική οντότητα!
Στο πλευρό του Ιράν και της Ανθρωπότητας «χωρίς ναι μεν αλλά»!
Νίκη στα όπλα του Ιράν, χωρίς ναι μεν αλλά!
«Αν θέλετε να καταστρέψετε τον ιμπεριαλισμό
πρέπει να προσδιοριστεί το κεφάλι του: οι ΗΠΑ!»
Ερνέστο "Τσε" Γκεβάρα
