«Το τέλος μιας Κατασκευασμένης Αυθεντίας»...
Γνωρίζω ότι διάφοροι θα μου επιτεθείτε γιατί σας χαλάω το αφήγημα που σας επέβαλαν. Σε αυτό τον τοίχο ότι ανεβάζω το έχω μελετήσει και συνθέτω δεδομένα από πολλές αξιόπιστες πηγές. Αν είναι να μου γράψετε λοιπόν και να λιβανίζετε ενημερωθείτε πρώτα. Φυσικά υβριστικά σχόλια διαγράφονται.
«Πέθανε η Ελένη Αρβελέρ και το κατεστημένο σπεύδει να την αγιοποιήσει.
Όμως η Ιστορία δεν γράφεται με δημόσιες σχέσεις, αλλά με τα πειστήρια της προδοσίας.
Η Αρβελέρ δεν "φυτεύτηκε" τυχαία στη Σορβόνη.
Ως μέρος ενός δικτύου συμφερόντων (με τη στήριξη του Εβραίου συζύγου της και τη διασύνδεση με κύκλους όπως της Simone Le Baron), ανέλαβε το συμβόλαιο της πνευματικής μας εξόντωσης.
Το "Δούναι και Λαβείν" ήταν απλό: Διεθνής αναγνώριση με αντάλλαγμα τον απόλυτο ανθελληνισμό.
Ακούστε τι μας δίδαξε η "μεγάλη διανοούμενη":
Ότι οι 350.000 Πόντιοι απλώς "καταστράφηκαν" (σαν αντικείμενα), αρνούμενη τη σφαγή και τη γενοκτονία.
Ότι στην Αμφίπολη θα βρουν μόνο "ψαροκόκαλα", υποτιμώντας προκλητικά την αρχαιολογική μας κληρονομιά.
Ότι οι Μακεδόνες βασιλείς ήταν... Αρμένιοι, προσπαθώντας να αποκόψει τον Ελληνισμό από τη Μακεδονία.
Ότι όποιος δηλώνει Έλληνας είναι "φασίστας ειδωλολάτρης", ενώ εμείς είμαστε απλώς ένα μείγμα "Αλβανών και Τούρκων", δηλαδή Ρωμιοί-υπήκοοι.
Αυτή ήταν η αποστολή της: Να μας πείσει ότι η ταυτότητά μας ξεκινά και τελειώνει στο σκοτάδι της Νέας Ρώμης (Βυζάντιο).
Ως μια σύγχρονη Σενέκας, χρησιμοποίησε τη λάμψη της για να ωραιοποιήσει τη σκλαβιά μας και να επιβάλει τον Σαουλισμό ως τη μόνη μας μοίρα.
Η Αρβελέρ υπήρξε ο πνευματικός δεσμοφύλακας που μας εμπόδιζε να δούμε την πραγματική μας ρίζα.
Γελούσε με την οικονομία πάντα ασφαλής μέσα στο "συμβόλαιο" του ανθελληνισμού της.
Εγώ επιλέγω την επαφή με την αλήθεια της Λιλής Ζωγράφου, και της Simone de Baron. Επιλέγουμε να είμαστε Έλληνες, όχι "Ρωμιοί" υπήκοοι.
Οι τοποθετήσεις της Ελένης Αρβελέρ για τους Ποντίους ήταν ένα σοβαρό ιστορικό και ηθικό ατόπημα.
Η στάση της αποκαλύπτει ιστορική τύφλωση και μια συστηματική υποβάθμιση του ελληνισμού, που επανειλημμένα απαξιώνει.
Αντίθετα είχε μια επιλεκτική ευαισθησία να εξυψώνει την Ρώμη και τους Εβραίους. Οι κρίσεις της εκτός από λαθεμένες καταγράφονται και ως προσβλητικές .
Μάθετε επιτέλους την αλήθεια για αυτή την γυναίκα.
Σταματήστε τον ενθουσιασμό...το πένθος και την ηρωοποίηση.
Άδικα την εξαίρετε και την μυθοποιείτε
Το μόνο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί στη ζωή της , είναι ικανότητά της να διέρχεται από σαλόνια και να θέτει σε λειτουργία τις περιστρεφόμενες πόρτες της σπουδαιότητας. Τα σαλόνια την φιλοξενούσαν ως μεγάλη διανοούμενη και αυτή με τη σειρά της, τους επέστρεφε μια εσάνς σχέσης με τα πνευματικά πράγματα. Όλοι βολεύονταν και κανένας δεν διέψευδε κανέναν.
Σε επιστημονικό επίπεδο, η Γλύκατζη αποθεώθηκε από τον προοδευτικό κόσμο στην Ελλάδα, γιατί στήριξε την αυτονόητη ΜΗ σχέση του Βυζαντίου με την Αρχαία Ελλάδα, που τροφοδοτούσε διάφορους εθνικούς μύθους.
Δεν γνωρίζω το σύνολο του επιστημονικού της έργου αλλά διάβασα για το πώς το κακοποίησε η ίδια, όταν αποφάσισε να προσφέρει τη φήμη της ως λούστρο σε ολιγάρχες. «Η πολιτική ηγεσία είναι δώρο για την Ελλάδα. Δεν μπορούσαμε ίσως να βρούμε καλύτερο ηγέτη», θεωρούσε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.
Έγινε μια περιφερόμενη έκθεση, στην υπηρεσία της φερόμενης ευαισθησίας των κακοποιητών και της κοινωνίας και της Ιστορίας της οποίας υπήρξε καθηγήτρια.
Στην πορεία της Γλύκατζη, περισσότερο με ενοχλεί η ανάγκη που νιώθει η Αριστερά, το σύμπλεγμα θα έλεγα, να θεωρεί ότι είναι υποχρεωμένη σε όποιον αστό κάνει τη χάρη ρίξει το βλέμμα του προς τα κάτω. Έστω και υποκριτικά.
Μα είναι δυνατόν να τη συγκρίνουμε με τον τεράστιο Κορνήλιο Καστοριάδη; Βλέπετε ο Καστοριάδης τους χάλαγε τα σχέδια.
(**) Όταν έφυγε ο τεράστιος ΕΛΛΗΝΑΣ 100% Καργάκος πέρασε στα ψιλά!!!
