Οι Μανάδες της Μινάμπ
Ξυπνούν πριν την αυγή,
όχι επειδή τις καλεί το πρωί,
αλλά επειδή ο ύπνος
δεν τις θυμάται πια.
Τα κρεβάτια παραμένουν ανέγγιχτα,
οι σχολικές τσάντες περιμένουν ακόμα,
μικροσκοπικά παπούτσια ακουμπούν στην πόρτα
σαν τα μικρά ποδαράκια
να επιστρέψουν ανά πάσα στιγμή.
σε τραπέζια που έχουν ξεχάσει τα γέλια,
ακούγοντας φωνές
που ο άνεμος δεν μπορεί ποτέ να φέρει πίσω.
Ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει,
κι όμως ο χρόνος έχει σταματήσει
μέσα στα σπίτια τους.
Κανένα δικαστήριο δεν μιλάει για τα ονόματα των παιδιών τους.
Κανένα έθνος δεν κουβαλάει τη θλίψη τους.
Καμία πομπή δεν παρελαύνει
για τα μικρά χέρια
που γλίστρησαν πολύ νωρίς.
Θυμούνται
το πρώτο κλάμα,
το πρώτο χαμόγελο,
την πρώτη μέρα του σχολείου,
την τελευταία αγκαλιά
που ούτε αυτές ούτε τα παιδιά τους
ήξεραν ότι θα ήταν η τελευταία.
Την ισχυρή συμφωνία.
Οι διπλωμάτες μιλούν.
Οι τίτλοι ξεθωριάζουν.
δεν διαπραγματεύεται.
Δεν παραδίδεται.
Κάθε δάκρυ
είναι ένας μάρτυρας.
Κάθε προσευχή
είναι ένα κατηγορητήριο.
Κάθε σιωπή
καλεί τα ονόματα
που ο κόσμος επέλεξε να μην ακούει.
Οι μανάδες της Μινάμπ
δεν ζητούν
συμπάθεια.
Ζητούν
να μην ταφούν τα παιδιά τους δύο φορές:
μία φορά κάτω από τη γη,
και μία φορά
κάτω από τη σιωπή
του κόσμου.
(Εικονογράφηση από την Ιρανή καλλιτέχνιδα Marzieh Asadpour)
@enemywatch
Για την μεταφορά μετάφραση Νίκος Κλειτσίκας
* Λαλίστατες οι μανάδες των Τεμπών, ο σύλλογος δολοφονημένων στα Τέμπη... για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία κι επί παντός επιστητού, αλλά για τις Μανάδες και τα παιδιά του Ιράν, του Λιβάνου, της Υεμένης, της Γάζας είναι μανάδες και παιδιά κατώτερου θεού, δεν ανήκουν στην "ευρωπαϊκή ράτσα"... Δεν τους επιτράπηκε να ψελλίσουν κάτι τόσα χρόνια, για να μην στεναχωρήσουν τον "εκλεκτό λαό" του θεού τους... Τους επιτρέπουν ανέξοδες κραυγές για συλλογή ψήφων, όπως και στο σύνολο των διεφθαρμένων πολιτικών κομμάτων της σιωνιστικής αποικίας με την ψευδεπίγραφη ονομασία 'Ελλάδα'...
Τα λευκά νεκροσέντονα των παιδιών της Γάζας, του Λιβάνου, της Υεμένης, του αήττητου Ιράν...
Ερινύες,
τρομακτικές, αμείλικτες χθόνιες θεότητες για το όλο χωρίς εξαιρέσεις
ελληνόφωνο διεφθαρμένο πολιτικό made by Mossad & Cia...
Σχετικά:
«Αιδώς Αργείοι νύν άρκιον ή απέλεσθαι»
(μτφρ. Ντροπή Αργείοι! Το μόνο βέβαια που τώρα μας περιμένει είναι να χαθούμε)
Ιλιάδα του Ομήρου, ραψωδία Ο, στίχος 503
