Αντί να μιλήσει για γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου ή μαζική δολοφονία αμάχων, ο Μπαλατσούκας περιορίστηκε σε μια γενικόλογη και άσφαιρη διατύπωση: ''υπάρχει ανάγκη να μιλήσουμε για αυτό που συμβαίνει στη Γάζα''». Ταυτόχρονα ξεκαθάρισε ότι ''δεν έχει αλλάξει η θέση μας για τη συμμαχία με το Ισραήλ'',με όλα να κρίνονται ''υπό το πρίσμα των συμφερόντων της χώρας μας''.
Πιο χαρακτηριστικό ακόμα: όταν ρωτήθηκε ευθέως αν ο Νετανιάχου είναι εγκληματίας πολέμου, απέφυγε να δώσει οποιαδήποτε απάντηση, διατηρώντας μια στάση πλήρους ουδετερότητας.
Με άλλα λόγια, το νέο κόμμα Τσίπρα, υιοθετεί καθ’ όλα τη γραμμή της ΝΔ και του Μητσοτάκη: πλήρης στρατηγική στήριξη του Ισραήλ, χωρίς ουσιαστική κριτική στην ηγεσία του και με ελάχιστες, θολές ανθρωπιστικές αναφορές.
Για το αριστερό και ''προοδευτικό'' ακροατήριο η στάση αυτή είναι βαθιά προβληματική.
Ένα νέο κόμμα που προέρχεται από τον χώρο της Αριστεράς επιλέγει να μιλάει για ένα από τα πιο σοβαρά ανθρωπιστικά δράματα των τελευταίων ετών με τη γλώσσα και τη συστολή της Δεξιάς.
Χωρίς ηθική καταδίκη, χωρίς πολιτική διαφορά, χωρίς καν το θάρρος να πει μια ξεκάθαρη λέξη.
Πρόκειται για κλασική διγλωσσία: αρκετή ασάφεια για να μην ενοχλήσει τους κεντρώους και δεξιούς ψηφοφόρους που θέλει να προσελκύσει, και αρκετή αοριστία ώστε να μην αποξενώσει εντελώς την όποια αριστερή βάση του.
Το ερώτημα όμως που μένει είναι βαρύ: όταν δεν διαφοροποιείσαι ουσιαστικά από τη ΝΔ σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, τι ακριβώς σε κάνει ακόμα ''Αριστερά'';...
(via Ο Αθέατος)
