Balkan Histories ·
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα, μια #Αλβανική Μουσουλμανική μειονότητα γνωστή ως Chams συνεργάστηκε με τις δυνάμεις των Ναζί για τη συστηματική εξόντωση του ελληνικού χριστιανικού πληθυσμού της Ηπείρου.
Οι ηγέτες τους, αδέλφια Νούρι και Μαζχάρ Ντίνο, ονειρεύτηκαν μια «Μεγάλη Αλβανία» και είδαν τη γερμανική κατοχή ως τον δρόμο τους για την επίτευξή της.
Οι ένοπλοι Τσαμ είχαν ήδη συνοδεύσει τις ιταλικές δυνάμεις κατά τη σύντομη προέλασή τους στην ελληνική επικράτεια τον Νοέμβριο του 1940, πραγματοποιώντας τις πρώτες επιδρομές εναντίον χριστιανικών χωριών της Θεσπρωτίας.
Μέχρι το καλοκαίρι του 1943 δρούσαν μαζί με τους κομάντος της Γερμανικής Μεραρχίας Edelweiss σε κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις, στοχεύοντας χωριά που είναι ύποπτα ότι υποστηρίζουν την ελληνική αντίσταση.
Ένα #γερμανικό στρατιωτικό έγγραφο που αποκάλυψε ο #καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Thanasis Gkondovos σε γερμανικά αρχεία αναφέρει ξεκάθαρα ότι ο Mazhar Dino, πρόεδρος του Εθνικού Αλβανικού Συμβουλίου της Χαμερίας, τέθηκε υπό επίσημη διοίκηση αλβανικής εταιρείας που λειτουργούσε στην υπηρεσία του Γερμανικού Στρατού. Οι Γερμανοί διοικητές παρείχαν στις δυνάμεις του πλήρη στήριξη, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας Γερμανού αξιωματικού κατά τη σύλληψη και εκτέλεση των κορυφαίων πολιτών της Παραμυθιάς.
Τα πιο καταδικαστικά στοιχεία που βρήκε ο Gkondovos δείχνουν ότι οι σφαγές αμάχων στην Παραμυθιά έγιναν με βάση μια λίστα δολοφονιών που συνέταξε η ίδια ηγεσία του Cham, όχι από Γερμανούς διοικητές που ενεργούσαν μόνοι τους. Οι εκτελέσεις ήταν κοινή επιχείρηση, με τοπικές γνώσεις και τοπική στόχευση.
Μετά την αποχώρηση των Γερμανών τον Σεπτέμβριο του 1944, οι αντιστασιακοί του ΕΔΕΣ έδιωξαν μαζικά τους Τσαμ στην Αλβανία.
Στις 23 Μαΐου 1945, σαν σήμερα πριν από 81 ακριβώς χρόνια, το Ειδικό Συνεργατικό Δικαστήριο Ιωαννίνων καταδίκασε σε θάνατο 1.930 Chams ερήμην για εγκλήματα πολέμου που διεπράχθησαν κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Στη συνέχεια, η ελληνική κυβέρνηση απαλλοτρίωσε τις περιουσίες τους στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και τις αναδιανέμει σε ντόπιους και εποίκους.
Σήμερα, οι απόγονοι του Τσαμ αρνούνται οποιαδήποτε συνεργασία με τους Ναζί και απαιτούν αποζημίωση για τις κατασχεμένες περιουσίες τους. Οι ισχυρισμοί τους έχουν γίνει ένα σύνηθες της Αλβανικής εθνικιστικής πολιτικής και συνεχίζουν να καταπιέζουν τις ελληνοαλβανικές σχέσεις.
